Marathon Mountainbiking

6 uren van Halle (alé eigenlijk de 5 uren)…SOLO

2012-02-12T11:41:00.000-08:00

Door de barre vrieskou had de organisatie beslist om er eenuurke minder van te maken en achteraf gezien was dit zo geen slecht idee,jevoelt dat die koude toch met heel veel energie gaat lopen en ook voor de mensenvan de organisatie en vooral de seingevers (dikke respect ook voor dezemensen!!!) was het de juiste beslissing.

Flandria bikers van dienst waren Pol Col,Johan en ikzelf.

Ook La-Pipers Lieven en “de krikke” waren uiteraard van departij (zij zijn in volle voorbereiding voor den “Trans Andalucia” volgendemaand.

Het parcours lag er beenhard en supersnel bij maar metenkele tricky ijsplekken hier en daar.

Van bij de start lag de snelheid hoog…de beentjes voeldengoed aan en ik wou me zo snel mogelijk een beetje warmrijden dus wagonnetjegeregeld aangepikt bij groepjes teamrijders die sowieso iets harder knallendaar zij afwisselen.

Paul & Johan kozen voor een iets tragere start maar ikwist dat zij het gat wel zouden dichten later in de race.

Het was echt wel genieten op dit parcours en echt kou heb iknooit gehad,probleem was wel dat mijn drinken en mijn gellekes begonnen tebevriezen,dat drinken kon ik wisselen bij ons Martinneke die voor warme theehad gezorgd maar die gellekes waren bijna niet te vreten en ik kreeg last vanmijn maag.Dan maar een rijstvlaai van Pascal binnengeslagen en we konden erweer tegenaan.

Ondertussen was de tandem Johan & Paul tot bij mijgereden maar Johan moest net op dat moment de strijd staken omdat zijn lichtafbrak.Ik had gehoopt van nu mijne wagon aan te pikken bij mijnen Teamie Pol(da achterwiel heeft voor mij geen geheimen,daar ken ik elke spaak van..:-))maar lang heeft da plan niet geduurd,op het eerste technische stuk na de finishmaak ik een stuurfout en knal effe het decor in,lang heeft het niet geduurdmaar de vogel was gaan vliegen,even dacht ik nog om te proberen het gat tedichten maar ik had schrik mijnen diesel op te blazen dus heb mijn eigen tempoaangehouden.

En toen werd het donker…met de Sigma powerled was het zaligom tussen de bomen te slingeren maar de concentratie mocht geen secondeverslappen want nu werd het echt glad en tricky.Ik zou bijna vergeten dat deLieven intussen al effe gepasseerd was en dus 1 ronde voorlag!!Achteraf bleekdeze prestatie goed voor een 3^de plaats…Super gereden Champ!DeKrikke gaat plezier hebben in Andalucia..:-)

Na iets meer dan 5 uur zat de klus erop..24 rondjes goedvoor iets meer dan 120km was voldoende voor een 13^de plaats van de48 solorijders,spijtig dat er geen apart masterklassement was voorzien!!

Ik ben vooral tevreden met het gevoel dat vanaf het begingoed zat voor zo vroeg op het seizoen te zijn geeft me dit zelfvertrouwen datwe goed bezig zijn.

Pol eindigde rond de 8^ste plaats (maar wegensproblemen met de transponder staat hij niet in de uislag vermeld)..als je danweet dat hij ook nog eens kettingbreuk gehad heeft dan weten we dat ook hijklaar is voor 2012!!

Casa Arkadia…Murcia,Spanje.....Home of the sun.

2012-02-09T12:50:00.000-08:00

In 2009 trokken vrienden van ons naar Spanje om daar hundroom waar te maken.

Sindsdien zijn ze de trotse eigenaars van Casa Arkadia…Homeof the Sun.

Het domein is meer dan 11.000 m² groot en ligtin een oase van rust naast een prachtig natuur en wandelgebied.

Het ligt op slechts 4km van het gezellige dorpje Cehegin.

Ondertussen is hun domein dat gelegen is tussen de amandelen olijfbomen voorzien van enkele bungalows,ook is er de mogelijkheid voor eentweepersoonskamer op basis van B&B.

Tevens is er ook plaats voorzien voor mobilhomes,caravans,tent…e.d.

In augustus trekken Damon,Martine en ik voor een weekskevakantie naar Casa Arkadia.

Uiteraard gaat den bike mee en de bedoeling is om in deprachtige omgeving enkele mooie MTB routes te verkennen en op kaart te zettensamen met eigenaar Rolf.

Ook ga ik proberen enkele wegroutes uit te stippelen zodatook de wielertoeristen vanuit Casa Arkadia hun hartje kunnen ophalen.

Buiten deze routes op kaart te zetten gaan we deze ook op deGarmin-gps opslaan en de links van deze routes plaatsen we dan zowel op dezeblog als op de site van Casa Arkadia.

By the way….ook voor de minder actieve vakantieganger heeftCasa Arcadia veel te bieden,voor alle info check de site via http://www.casa-arkadia.com/68394930

What’s up in 2012…

2012-01-02T09:02:00.000-08:00

Laatste week van december…dat is traditioneel een week van niet hoeven te werken,proberen van elke dag een trainingske af te werken,veel eten met de bijhorende alcoolhydraten en vooral de kalender stilaan rond te krijgen voor het volgende seizoen.

Leuke bezigheid…verlofplanning opstellen,hotellekes zoeken,vluchten boeken…etc..

Daar in 2013 de Cape-Epic in Zuid-Africa terug op de agenda staat zal het volgend seizoen allemaal iets dichter bij huis worden..

Dit is hoe de planning er ongeveer uitziet…

-11 februari: 6 uur van Halle.

http://www.6uren.be/bike/

-24 maart: Gran Canaria Bikemarathon 90km / 2500hm ( inclusief trainingsweekske).

http://nyx.at/canary/show_page.php?pid=9

-28 april: Sundern Hagen SKS marathon (D). 102km / 2400hm.

http://www.mega-sports.de/

-26/27/28 mei: BeMC 3-daagse Ardennen marathon tussen La Roche & Durbuy..250km / 7500hm

http://www.bemc.be/

-2 juni: Hagelandse Chrono (B). 80km

http://www.hagelandsechrono.be/

-Eerste week van augustus, vakantie-trainingsweekske in Casa Arcadia,Murcia (later hierover meer)!

-18 augustus: SKS Sauerland Supermarathon.(D).109km / 2880hm.

http://www.radsport-grafschaft.de/Marathon.html

-25 augustus: Shark attack marathon (D). 93km / 3125hm

http://www.mtb-sharkattack.net

-2 september: Duensberg mountainbike marathon (D) 107km / 2700hm

http://www.duensberg-bike-marathon.de

Misschien dat ik op 9 juni de cyclosportieve “Les 3 ballons” in de Franse Vogezen rij ,205km/4300hm met de koersfiets..maar das nog niet 100% beslist.

http://sport.be.msn.com/grandtrophee/2012/nl/troisballons/

Het heeft er lang naar uitgekeken dat de Grand Raid Cristalp nog eens op het programma zou gestaan hebben,maar in laatste instantie haakten enkele BikeBuddies af dus het zal voor nen andere keer zijn.

Daar ik dringend aan nieuwe uitdagingen toe ben..;-) ben ik al een tijdje aan het overwegen om ergens aan een MTB 24-uren race deel te nemen als solorijder…maar ook dat is nog niet beslist,we zien wel!

2012…We gaan er nog is een lap op geve..PEDAL DAMN IT!!!

Grote Prijs Frans Benaerens

2011-12-27T08:05:00.000-08:00

Hoe zot kan ne mens zijn..

Enkele weken geleden had ik me laten overhalen om samen metde Pol in te schrijven voor “De GrotePrijs Frans Benaerens” te Berlare.

Waarom is dit zot….Ten eerste omdat ik een doorwinterdemarathonbiker ben die het van lange afstanden moet hebben en dit is eenXC-wedstrijd (1 uur knallen volledig in het rood is niet echt mijn ding).

Ten tweede omdat deze plaatsvind op 2^dekerstdag!!... dus kompleet buiten het seizoen en in een periode waar de form op het laagste niveau zit van het ganse jaar!

Waarom dan wel…Tja,we zijn nu eenmaal zot van biken en naeen bezoekje aan de website van de naar mijn mening “prettig gestoordeorganisatie” waren we overtuigd dat het wel een fijne dag zou worden…Da uurkescheel zien en ons kompleet choco knallen moesten we er dan maar bij nemen.

We waren vroeg van de partij dien dag want de Mats (zoon vanPol Col) ging hier van start in zijn allereerste MTB wedstrijd bij de -12jarigen…Bij de parcoursverkenning was mijn goesting al over..door de regen vande afgelopen dagen was het één en al blubber,loopstukken waar fietsenonmogelijk was en voor de rest stoempe,stoempe,stoempe…I Hate It!!

Voor de Mats was dit alles geen probleem en hij haalde metgemak de eerste plaats,hij is trouwens de eerste Flandria Biker die op hethoogste schavotje mag plaats nemen…Well done Champ!

Om 15u was het tijd voor de A-reeks,met een 40-tal rennersstonden we klaar,ik volledig achteraan als laatste in de groep,ik had weinigambitie hier omdat ik wist dat dit niet mijn ding was en ik wou me zeker nietopblazen in de start.Nadeel was natuurlijk dat in het eerste technischegeblubber iedereen te voet stond en dat de loopstrook al 2x zolang werd dantijdens de verkenning…Eénmaal het pak wat uiteen viel en ik mijn eigen ritmebegon te zoeken kon ik ronde na ronde langzaam wat plaatsen opschuiven en vieltoch ook hier op dat we met de grote wielen meer grip hadden en iets beter doorhet slijk geraakten,ook op het asfalt kon ik wat opschuiven maar het was afzienverdorie!

Paul was al in de eerste rond van me weggereden en ik hebhem niet meer terug gezien…hij blijft dus sterk bezig mijne copain!

Uiteindelijk finishte ik als 22^ste (halverwegehet pak dus)..spijtig dat er geen apart Mastersklassement was want naar mijnmening stonden er behoorlijk wat “jonge veulens” aan de start.

Paul eindigde knap 15^de!

Na de aankomst werd pas duidelijk wat een aanslag dit wasvoor ons materiaal,nooit gezien dat mijn bike er zo slecht aan toe was…ik heber langer aan gekuist dan ik er mee gereden heb!!

Maar het moet gezegd…dikke pluim voor de organisatie!! Zeerleuke sfeer op het erf van “de Frans”,zeer originele locatie en den apres-bikemet Karmeliet van ’t vat zorgde ervoor dat het uurke scheel zien snel vergetenwas.

Kledijsponsors Flandria Bicycle Team 2012

2011-12-25T10:46:00.000-08:00

Dankzij deze mensen is de voortzetting van de stilaan bekende Flandria teneukes verzekerd!
Thanx for the support!!!

http://www.flandria-rent.be/

http://haarcreaties-brison.com/index.htm

http://www.parkwest.be/

Loodgieterij/Sanitair Johan Boven

5000 Bezoekers!!

2011-12-21T12:04:00.000-08:00

Allo Kroket...
Vandaag hebben we de kaap van 5000 "pageviews" in iets meer dan 2 jaar gehaald!
Bedankt aan alle volgers en toevallige passanten...hopelijk stond er tussen al de zever ook iets nuttigs bij...;-).
Opvallenste bezoekers zijn onder meer Zuid-Korea en Rusland....Ook fijn te zien dat onze noorderburen goed zijn voor bijna één vijfde van de "hits".
Nogmaals bedankt en "HAPPY TRAILS IN 2012!!!!"

Iron Marc

Sigma Powerled EVO...Hit the dark road!

2011-11-30T12:38:00.000-08:00

Een aanrader voor de liefhebbers van de steeds populairder wordende "MTB nightrides"of voor diegene die de donkere winteravonden niet enkel op den Tacx willen doorbrengen!

Ok...ik moet toegeven dat 165 euro niet goedkoop is voor een "lampke veur de vlo" maar na één avondritje was ik overtuigd dat de investering zijn geld waard is!

De 900 lumen sterke lichtbundel geeft een zee van licht waardoor je veilig je ritje kan afknallen zonder constant schrik te hebben om één of ander obstakel te laat gezien te hebben of dat ze je niet gezien hebben!

Inclusief oplaadbare batterij...goed voor 3 tot 11 uur verlichting (afhankelijk van de sterkte die je gebruikt)...en met zijn 140 gram kunnen we spreken van een lichtgewicht...kortom een topper!!!

Passion..Commitment…Niners Only !!

2011-11-19T08:01:00.000-08:00

Na een kleine 3 maand de « Big Wheels » te hebben getest ben ik meer dan overtuigd dat deze bike me veel meer te bieden heeft dan zijn kleine broer.
Ik heb constant het gevoel dat het gewoon veel beter bolt,veel meer comfort,grip,baanvastheid..noem maar op.
Vooral voor bikers als ik,die steeds lange afstanden bollen is dit het ideaal racemachien…de ongelooflijke sexy look nemen we er graag bij natuurlijk (maar das smaak hé).
Sinds de komst van de Niner heb ik welgeteld nog één rit met mijn geliefde 26” VanTuyl gereden…de “Halloween Night Ride” in Zele en het goede gevoel dat ik enkele seizoenen op deze bike had was volkomen weg,vooral het stuk op de weg van Stekene naar Zele had ik het gevoel dat ik veel meer moeite moest doen dan op de Niner.
Daarbovenop stond aan de inschrijving Teamie Pol Col met zijne Niner “winterbike” te blinken met als gevolg dat de knop bij mij snel omgedraaid was…NINERS ONLY!!

Gevolg…met een beetje spijt in het hart (want met de VanTuyl heb ik ongelooflijke avonturen meegemaakt) toch maar “Te Koop” gezet op 2de hands.be.
Door de perfecte afmontage en de goede look van deze bike was de deal snel rond…aan een dorpsgenoot notabene…dus de kans dat ik hem nog geregeld ga tegenkomen zit er dik in (als hij hem nie goed onderhoud krijgt hij ne stamp onder zijn kont!!).
Met de winterse trainingsritten die er snel aankomen moest er dan direct actie ondernomen worden,want de Air 9 Carbon gaat nu even in winterslaap en komt pas terug in actie als het zonneke terug van de partij is (Gran Canaria/Maart).

Dit is hem dan geworden….Ne NINER AIR 9 SCANDIUM RAW / RIGID.

Specs:
Scandium Raw frame (medium)
Vaste Carbon Niner Vork.
ZTR Crest wielen met Hope 2 naven.
BlackBurn Cranckstel.
Hope Race remmen.Sram XO 2x9 speed.
Hope Balhoofd,snelsluiters,zadelpenklem.
Niner Carbon stuur.
Easton Carbon zadelpen.
Ritchey WCS stuurpen.
XTR pedalen.
Selle Italia zadel.

Door de Niner vaste vork is dit een superlicht racemachien geworden…en hij ziet er zo goed uit dat het eigenlijk spijtig is om er de barre winterse omstandigheden mee te trotseren..maar ja..daar dient hij voor hé!
Moest voor sommige parcours de vaste vork echt niet te doen zijn heb ik nog ne RockShox Reba XX Vork extra.

Diegene die me goed kennen weten dat ik een echt zomertype ben maar deze winter kom ik wel goed door denk ik!!

Nu gaan we is werk maken van een kallenderke voor 2012 samen te stellen sé..

I’ll keep you posted!

TransSchwarzwald 2011

2011-08-27T06:34:00.000-07:00

Geen marathonseizoen zonder minstens één meerdaagse !
En vermits we niet alle jaren naar Australië of Zuid-Africa kunnen afreizen is dit jaar de keuze gevallen op de VAUDE Trans Schwarzwald BIKE marathon.
5 etappes,420km,9200 hoogtemeters.
Als voorbereiding heb ik samen met mijne vaste teamie nog een weekske gaan trainen in Mallorca en 4 dagen voor onze afreis stond mijn nief speelgoed te blinken in de garage…dus aan motivatie kon het niet ontbreken.

BaseCamp voor onze Duitse uitstap was een Fiat Ducato Joint Z360 mobilhome van bij “Mobildroom” te Brugge (een adres dat ik iedereen kan aanraden ivm verhuring van mobilhomes…perfecte service,flexibele formules…ed).
Door het afzeggen van FlandriaBiker Tom “Testoron” vanwege knieblessure deelden we ons huisje op wielen met Pol Col,Johan “Bobby Cash” Boven en onze chauffeur Guy (pa van de Pol).
Maar er waren nog vele bekende Bike Buddies van de partij…lang geleden dat we nog eens met de hele bende aan de start stonden en het was tof om iedereen terug te zien.
“Chemicals Brothers” Lieven & Jeroen,Onze Cape-Epic fighters Guyke & Gunther,Jef & Luc,het “Karate-Kid” team Pat Von Stap & “de Passe”,de polderklievers Jef “den beul” & de “Krikke”….Ook de Domen Brothers waren van de partij en als enige solorijder La Piper Wim Stijnen.
Johan had door het wegvallen van den Tom beroep gedaan op Ard “Ardcore” Kessels…uitbater van Berchem Bike Shop …maw de koers in de koers was ook verzekerd!
Dinsdagmorgen met de ganse bende een 40-tal kmkes losgereden,pastake gegeten,nummers afgehaald en dan aftellen tot morgen 11u…Ik heb er enorm veel zin in!

Etappe 1:Pforzheim-Freudenstadt..82km/1830 hoogtemeters.

In deze eerste etappe was het al direct knallen op de grote plateau..maar de benen voelden zeer goed aan..Paul had het in het eerste gedeelte wat moeilijk om de overstap van zijne koersvlo naar de dikke banden te maken maar in de tweede helft kwam ook hij volledig op stoom en zat onze Flandria trein op de rails.
De Niner’s deden wat we verwacht hadden…superstrak namen ze vlotjes alle hindernissen en afdalen is zaaalig met die raket!
Net aan het bord van de laatste 5 km was het minder zalig..een steen in het gras te laat gezien en lek achteraan…stressy toestanden en gevloek alom,2x moeten stoppen en dan met maar een halve opgepompte nieuwe band nog een robbertje moeten uitvechten met de Domen Brothers op de laatste klim.
Ondanks het verlies van een kleine 4 minuten schat ik waren we toch als 7de Masters team binnen…met kleppers in onze reeks als Udo Bolts,Kai Hundertmarck en Hans Plackaert waren we zeer tevreden met deze uitslag.
Ook op onze Epic concurenten Guyke & Gunther hadden we een gat geslagen van 14 minuten,een goede start zou achteraf blijken.

Etappe 2: freudenstadt-Wolfach..66km/1600 hoogtemeters.

Bij deze “korte” etappe zat het venijn in de staart…Maar vermits de snelle start was het niet makkelijk om de benen te sparen..het was knallen!...
In deze snelle start werd het duidelijk dat Johan en zijnen teamie Ard niet hetzelfde niveau haalden waarop ze gehoopt hadden.Johan vlamde ons voorbij aan een waanzinnige snelheid en enkele meters daarachter hoorden we den Ard afkomen…Mond wijdopen..happend naar lucht en hopend dat de Johan effe zou inhouden,maar die knalde van het ene groepje naar andere.Achteraf zou blijken dat Ard deze inspanning niet meer te boven zou komen en konden ze een goed klassement wel vergeten.
Ongeveer halverwege even paniek omdat een groot deel van de rijders,waaronder ook wij verkeerd gereden waren..twijfel alom maar gelukkig wisten de Schroyen Brothers welke kant we uitmoesten (zij waren immers al helemaal tot beneden afgedaald en dan vastgesteld dat ze verkeerd zaten).
De rest van de rit met een goed gevoel afgelegd en na 3u21m binnengebold.

Etappe 3: Wolfach-Donauschingen 88km/2000 hoogtemeters.

De 3de etappe was het omgekeerde van gisteren…De eerste 50km waren nu het zwaarst,met veel en stevig klimwerk.Door het goede gevoel van de eerste 2 dagen wou ik er van in het begin de pees opleggen maar Paul had een andere tactiek…In de eerste 2 klimmen liet hij de concurrenten rijden en reed op reserve naar boven…eerlijk gezegd was ik er eerst niet gerust in maar toen we in de lange 3de klim de gas stilaan opendraaiden en we terugkwamen bij de rijders van de vorige dagen wist ik dat hij het perfect ingeschat had.Tijdens de lange afdaling en het plat stuk lieten we het kopwerk aan Guyke & Gunther…zij moesten tenslotte aanvallen en wij niet.In de laatste 18 km zaten nog enkele bulten die overwonnen moesten worden en waar we om beurten nog probeerden om weg te rijden maar dien dag waren we allemaal aan elkaar gewaagd en zijn we dan maar met z’n vieren samen over de meet gebold na 4u18m…met een mooie foto als souvenir!

Etappe 4:Donauschingen-Murg Niederhof 118km/1800 hoogtemeters.

Wat een dag!!!...
Het zou niet enkel de langste etappe worden maar ook de etappe die ons het best zal bijblijven.
Het begon al de avond voor de start….Paul had ondervonden dat er iets kraakte aan zijne splinternieuwe Niner,dus wij even langs de camper van MTB Rudy om te laten checken wat het probleem kon zijn.
Het probleem was erger dan we verwacht hadden…één van de lagers van het cranckstel was namelijk Total loss en vermits dit een speciale maat is had niemand dit soort lager (BB30) bij zich en kon met deze fiets gene meter meer gereden worden.
Gelukkig had Rudy nog een reservefiets bij…en wat voor ene…Ne Specialized S-Works met vaste vork…een pluimgewicht racemachien…en mijne maat was al zo rap!!!
S’Morgens na het ontbijt nog alles afgesteld en overgezet op de nieuwe fiets en dan het vaste ritueel van wachten in de startbox,red bulleke drinken,gelleke eten en aftellen…tot plots Paul zegt…Marc…mijnen transponder hangt nog op mijne Niner!!!!!!!!!!!!!
Zonder transponder genen uitslag en finito TransSchwarzwald!!..
De sprint uit het startblok naar de camper (een kleine 2 kilometer) moet zowat de rapste geweest zijn dak ooit al gereden heb…en gelukkig maar want Guy & Rudi reden net achteruit de parkeerplaats af…1 minuut later en we hadden het kunnen schudden!!
Snel de transponder geplaatst en terug naar het vak zodat we toch op tijd konden vertrekken…en dat ging vrij vlot,dus dat losrijden op de rollen van de toppers heeft wel degelijk zin!!
De rest van de etappe was ik vooral bezig met het Technofit Team uit Kasterlee,die mannen hadden gisteren onze 8ste plaats in het algemeen klassement overgenomen en hadden een dikke minuut voor op ons.Na ongeveer 100km moesten er nog 3 beklimmingen gedaan worden en op de eerste van die 3 haalden we onze concurrenten in en konden we er ook van weg rijden…de gas dan maar helemaal open maar vermits ik daarvoor al een hele tijd zonder drinken had gezeten met een temperatuur van rond de 30 graden begon het toch wel echt te kraken zenne!
Op de allerlaatste klim naar de finish brak de veer helemaal maar het resultaat was wel dat we onze 8ste plaats terug hadden met nu 2m37 voor op de TechnoFit Boys.
Eénmaal aangekomen voelde ik pas hoe diep ik gegaan was en werd ik plots onwel…enkele minuten later lag ik aan nen baxter en met een zuurstofmasker op het asfalt..het watertekort onderweg had ervoor gezorgd dat ik gedehydrateerd was en dringend vocht nodig had.
Op dat moment vond één van de TechnoFit Boys het nodig om een ongepaste opmerking te geven toen hij me passeerde…ze zullen het den dag nadien geweten hebben!!

Etappe 5: Murg Niederhof-Feldberg 63km/2000 hoogtemeters.

De laatste etappe was met zijn 2000 hoogtemeters op 63km zeker gene kattepis!!
De rit vertrok op 400 meter hoogte en eindigde op de bekende Feldberg op 1300m hoogte.
Ik wist niet of er nog jus in de benen zat na mijn inzinking van gisteren maar mentaal was ik er klaar voor….De combinatie van een uurtje voor de start Rage Against the Machine op mijne I-Pod en de gedachte aan de opmerking van de TechnoFit rijder maakte dat ik vol overgave in het startvak stond.
Paul had dezelfde tactiek als in rit 3 voorzien,niet te snel starten en op het einde iedereen proberen op te rapen…maar deze keer kon hij me moeilijker bedwingen..geregeld trok ik het tempo omhoog,het parcours lag me en het gevoel in de benen was sterk.Na 40 kilometer volgde een lange,zeer snelle afdaling en plots zag ik één van de 2 Technofit rijders langs de kant staan…vanaf toen wist ik dat de buit binnen was en konden we met een goed gevoel de laatste beklimming,de Feldberg beginnen.
Van in de eerste meters reden we weg van Guyke & Gunther en iets verder moesten ook onze vrienden van het Mixed Team Bike-Inn Herenetals de rol lossen.
Zelfs op de zeer steile grasweide 2 kilometer van de meet konden we beiden blijven fietsen waar veel andere bikers te voet naar boven klauterden.

Met een totaaltijd van 19u38m15s zat onze 5-daagse er op!!
Bedankt Paul voor weeral een perfecte samenwerking en teamspirit…You’re the best!!
Ook nen dikke mercie aan onze chauffeur en wijnkenner Guy voor de goede zorgen!!
Ook bedankt aan supermekanieker Rudy voor het werk aan onze bikes en voor de recuperatiedrank!!
Nen dikke proficiat aan alle meegereisde Bike-Buddies,iedereen gefinisht zonder kleerscheuren (de Koen zijnen BMX stunt niet meegerekent).
Hopelijk volgend jaar met de ganse bende naar een nieuwe uitdaging!

Uitslag:

18u39m 17de plaats Team Heren,Chemical Brothers,Lieven & Jeroen Schroyen.
19u38m 8ste plaats Team Masters,Flandria Bicycle Team 1,Roggen Marc & Paul Andries.
19u54m 10 de plaats Team Masters,Wynergie Team,Guyke de Vleeschouwer & Gunther vd Hende.
20u14m 13de plaats Team Masters,StuBru Team,Koen & Rudy Domen.
21u07m 31ste plaats Team Heren,De slaaf & Den beul,Kris van de Velde & Jef de Schutter.
21u46m 7ste Plaats,Team Grand Masters,Last Minute Action team,Jef vd Eeden & Luc Janssens.
22u13m 22ste Plaats Team Masters,FireFighters Bastards,Pat van Stappen & Pascal Peeters.
23u23m 177ste plaats Singles Heren,La Pipe,Wim Stijnen.

Size does matter!

2011-08-14T00:12:00.000-07:00

4 dagen voor de start van den « TransSchwarzwald » is hij er….eindelijk !
De eerste testritjes bevestigen wat ik allemaal gelezen had…tis een snel,strak,comfortabel,supersexy racemachien!!...Pure Rock & Roll!

Specs:
-Frame: Niner Air 9 Carbon,medium.
-Wielen: NoTubes ZTR Crest 29’er Black Tubeless.
-Groep: Sram XO (2x10) Black 39-26 vooraan.
-Vork: RockShox Reba XX 29’
-Headset: FSA
-Stuur: Ritchey Superlogic Carbon flat Black.
-Zadelpen: Ritchey Superlogic Carbon Black.
-Stuurpen: Ritchey WCS 4-Axis wet Black 110mm.
-Zadel: Prologo Carbon One50 Black.
-Zadelpenklem: KCNC.
-Snelsluiters: KCNC.
-Pedalen: Shimano XTR.
-Banden: Hutchinson Python Tubeless Ready.

Black Forest….Flandria Bicycle Team is ready to rumble!!

29’er Versus 26..

2011-07-21T22:57:00.000-07:00

Miljaarde…nooit gedacht dat zoiets me zo zou bezig houden !!
Oorspronkelijk was het de bedoeling om mijn oooh zoooo geliefkoosde “VanTuyl” frame stilaan te vervangen,het is qua gevoel de beste fiets waarmee ik ooit gereden heb maar de vele duizenden offroad kilometers sinds begin 2008 gaven me het gevoel dat het tijd werd voor iets nieuws.
Om de kosten wat te spreiden had ik vorig jaar de afmontage nog vernieuwd zodat ik nu enkel een nieuw frame moest aanschaffen…That was the plan!
Maar dat was zonder de nieuwe trend gerekend..de 29’ers…En dat was de vraag die me zo bezig hield…is het een trend of is het werkelijk de toekomst?
Avonden lang heb ik samen met teamie Pol Col alle artikels op het internet uitgepluist,
gewikt en gewogen…getwijfeld en gerekend..
Vooral dat laatste was nodig,vermits na het vergelijken van de vele merken en bijhorende artikels onze keuze al snel op de “Ferrari” onder de 29’ers viel…
namelijk de NINER AIR 9 CARBON.
Ik was enorm verrast hoeveel rijders er aan de start stonden met een 29’er in zowel de “Sellaronda HERO” als in de “SpessartBikemarathon”.Ook in alle verslagen over de Cape-Epic (Zuid-Africa) van dit jaar was het duidelijk dat alle toprijders op de lange afstand stilaan kiezen voor het comfort van de grote wielen.

Resultaat…3 weken voor de start van de 5-daagse “TransSchwarzwald” (D) heb ik de knoop doorgehakt en ne NINER besteld.
Die 5-daagse zou net het ideale parcours moeten zijn voor deze Niner,dus hopelijk kunnen ze op tijd leveren en kan ik daar knallen met mijn “Brand New Mean Machine”

Pedal…damn it!!!

Check out: http://www.ninerbikes.com/air9carbon

Sellaronda HERO (Dolomieten-Italie)

2011-07-10T12:22:00.000-07:00

Maandagmorgen vanuit het Duitse Frammersbach doorgereden naar het Italiaanse Val Gardena,midden in de Dolomieten.
Het weer was schitterend en het werd me meteen duidelijk waarom dit gebied uitgeroepen is tot “Unesco werelderfgoed”…adembenemend mooi is het daar!
Dezelfde avond gelukkig bij de plaatselijke fietsenwinkel mijn voorrem gerepareerd gekregen zodat ik vanaf dinsdag de klimspieren kon geselen op de cols die behoren tot de “Sellaronda groep”…Passo Pordoi,Passo Gardena,Passo Sella,Passo Duron…allemaal kleppers boven de 2000m!
De meeste tijd klom ik wel op het asfalt naar de top omdat ik me niet volledig “choco” wou rijden en me wat te sparen voor de wedstrijd op zaterdag.Enkel de volledige eerste klim van het parcours,de Danterciepes (2298m) heb ik offroad verkent en ik wist meteen wat me hier te wachten stond…verschrikkelijk steil!! En door de grindlaag op het pad was het niet mogelijk om recht op de trappers te klimmen,iets wat ik anders wel veel doe.
De hele week verliep perfect en het was echt genieten,het is zeker één van de mooiste bikespots waar ik verbleven heb.
Zaterdagmorgen 8u was het dan zover..De HERO is “slechts” 82km lang,maar op die afstand 4200 hoogtemeters overbruggen, maar liefst 5 cols boven de 2000m over…da wordt zware kost.
Daar het aan de start slecht 4 graden celsius was,was het een moeilijke keuze met welke kledij ik zou starten.Ik kan echt niet tegen de koude maar ging ervan uit dat het snel zou opwarmen..het blijft een gok en ben in het verleden al meermaals verrast door de koude in het hooggebergte maar met teveel kledij starten is ook geen optie natuurlijk.
Er stonden een 300-tal “hobbybikers” aan de start,waarvan een 12-tal Belgen.
Direct na de start reden we richting skilift en na 475m gereden te hebben gaf mijn Garmin toestel al een stijgingspercentage van 15% aan…de toon was gezet.
Om een voorbeeld te geven..ik verplicht mezelf in een marathon om elk uur een “gelleke te eten”..wel ik heb hier mijn eerste “gelleke” binnengespeeld en er stond 7 km op mijnen teller!!
Kort samengevat heb ik ,mede doordat ik hier alleen van onze bike-bende aan de start stond,mijn race perfect ingedeeld,niet te gek gestart,rustig in het goede ritme komen en dan beetje bij beetje de gas wat meer open.Het bleef enorm zwaar mede doordat de afdalingen ook weinig momenten van recuperatie gaven…enorm technisch,pure MTB!!
De laatste 10km zag ik dat het zou moeten lukken om binnen de 7u binnen te zijn…echt technisch was het dan niet meer en buiten een paar “knikskes” was het hoofdzakelijk bergaf….Gazze Geve en alles uit de kast.
Spijtig genoeg was de allerlaatste kilometer via een smal “single track” en zaten er een paar bikers van de korte afstand voor mij die het niet begrepen waarom dien “Ouden Belg”steeds riep..”GO,GO,GO”…Resultaat:7u00m40s…
Achteraf bleek deze tijd goed voor een 29ste plaats bij de Masters 2 en 50ste Overall van de meer dan 300 deelnemers…Daar was ik best tevreden mee!

Conclusie:
Den HERO is zeker de moeite waard en gaat ne klassieker worden op de kalender!De wandel- en draagpassages moet je erbij nemen maar de technische afdalingen en vooral de ongelooflijke uitzichten compenseren dit minpuntje.

Internationale Spessart Bikemarathon (D) 117km/3000hm

2011-06-30T00:50:00.001-07:00

Eindelijk…na een slechte Gran Canaria marathon en het moeten afzeggen van de
Sundern-Hagen marathon wegens rugproblemen stond dit weekend de Spessart op het programma.
Vermits we ondertussen al eind juni zijn en ik het gevoel had dat ik er nog niets van gebakken heb dit jaar was de moral om er eindelijk nog eens een goei lap op te geven zeker van de partij.
Na gisteren een deel van het parcours te verkennen met de “Schroyen Brothers” wisten we wel dat door de vele regen van de afgelopen dagen het veel zwaarder lag dan de afgelopen jaren en dat het vooral in de afdalingen opletten geblazen ging worden.
Zondagmorgen 8u was het dan zover..met 210 rijders voor de “Lange Strecke” werden we op gang geschoten in het centrum van Frammersbach.
Van in de start lag het tempo behoorlijk hoog…Lieven,Jeroen & Paul gingen in de eerste klim al stevig door,te snel voor mij in het begin…en ik had me voorgenomen van mijn eigen tempo te rijden in de hoop van de tweede ronde een “positive split” te rijden en met hetzelfde goed gevoel als vorig jaar in die 2de ronde veel van die snelle starters terug op te rapen en achter te laten.
De hellingen van deze Spessart zijn me eigenlijk op het lijf geschreven,middenblad en stoempen op die pedalen…I love it!!
Zoals gezegd is het in de afdalingen opletten geblazen maar alles loopt lekker en ik heb zowel bergop als bergaf een goed gevoel en geniet van het mooie parcours.So far so good tot ik
na +/- 35 km boven kom op ne klim,ik mijn ketting op het buitenblad smijt en me klaar maak voor de downhill en ik plots voel dat ik geen voorrem meer heb!!!
Ik weet direct wat het probleem is want enkele weken geleden heb ik hetzelfde meegemaakt in een toertocht in de Vlaamse Ardennen met mijn achterrem..nu is het de voorrem.
Blijkbaar zijn de vijzen van mijn Formula R1 remmen bij de montage niet vast genoeg aangedraaid waardoor deze eruit vallen en je dus geen remhendel meer hebt!!
Mijn eerste reactie was uiteraard een gevloek en getier maar tegen beter weten in probeerde ik mezelf op te peppen en me wijs te maken dat ik goei benen had en het in de klimmen dan maar moest doen en in de afdalingen opt gemakske met enkel de achterrem moest proberen de schade te beperken.
Yeah Right!!...De 2 daaropvolgende afdalingen hadden ze moeten filmen voor “Candid Camera” dan had ik sowieso ne prijs gewonnen...nie te doen…je begint eraan en op een bepaald punt voel je dat de achterrem alleen het niet meer kan houden en dan is het billen dicht en hopen dat je je niet teveel pijn gaat doen op het moment dat je het decor ingaat!
Op dat moment denk je al stilaan aan stoppen maar dan komt de beklimming van de “Grabich” eraan…altijd kippenvel daar!!..honderden mensen staan op die helling van 21% en de sfeer is onbeschrijfelijk..ook daar voel ik dat ik nog altijd goed zit en rij vlot door de mensenmassa naar boven en dan denk je van…ik zal nog maar wa voortdoen hé…maar spijtig genoeg komt na elke beklimming terug een afdaling en de afdaling net voor het einde van de 1ste ronde (60km) was er teveel aan…recht naar beneden op een grasweide met beneden een scherpe bocht naar links,toen ik eraan begon had ik al het gevoel van “deeeeeeez komt nie goe” en vraag me nie hoe ik dien boom beneden nog heb kunnen ontwijken want ik weet het nie meer…ik dacht al dat ik er opplakte…tegen dat ik goed en wel stil stond was ik bijna aan de Lieven zijne mobilhome maar da was wel op de parking naast het parcours!!
Dan volgt de ontgoocheling…handdoek in de ring en “Did not finisched” achter uwe naam…miljaarde…het wil nie lukken in 2011!

En hoe verliep het met de meegereisde BikeBuddies:
Lieven kwam als eerste binnen na 5u46m,goed voor een 53ste plaats,hij had de laatste 15km een serieuze petat gekregen en nog heel veel tijd en plaatsen verloren.
Jeroen zonder ketting binnengehuppeld na 6u16m(afgebroken op de allerlaatste klim) en ook hij had in de lange macadamklim een serieuze pets gekregen maar was toch nog goed voor een 80ste plaats en de “Chemical Brothers” hadden dit toch maar weer mooi gedaan!!Proficiat gasten!
Ook Jef “den beul” finishte moe maar voldaan in 6u46m,goed voor een 108ste plaats van de 210 starters.
De “Krikke” had er net als ik na de eerste ronde de brui aan gegeven…na de operatie van zijn vrouwtje en de combinatie van job als brandweer/slotenmaker/pappa van 4 snuiters,kwam hij tot de conclusie dat hij eerst effe gaat aan de conditie werken en hoopt hij tegen de “TransSchwarzwald”dat dit gaat lukken.
Opmerkelijkste verhaal van den dag komt echter van mijne teamie “Pol Col”.
Na meer dan 5 uur op het scherp van de snee te koersen en in een goede positie te vertoeven,voelt hij op +/-10 km voor de meet dat hij erdoor zit,hij probeert dit nog wat op te vangen door aan de allerlaatste bevoorrading ne cola binnen te kletsen maar tijdens de daaropvolgende afdaling braakt hij die er terug uit en voelt dat het nu helemaal op is!Na die afdaling is het nog 4 (vier!!!!) kilometer naar de finish,maar hij moet wel nog ene keer de “Grabich” op (21%).
Aan de voet van die laatste beklimming besluit hij (na 113 van de 117km) om uit de race te stappen!!..das weer een verhaal om in de winter tussen pot en pint boven te halen…
Morgen vertrek ik voor een week naar de Italiaanse Dolomieten,met als hoogtepunt volgende zaterdag de “Sellaronda HERO”..hopelijk valt daar eindelijk eens alles zoals het moet,zodat ik na de vele trainingsarbeid nog eens met een goed gevoel een mooie prestatie kan

Open MTB Gran Canaria 2011

2011-04-04T12:58:00.000-07:00

Eindelijk was het zover…na een zware,koude winter het vliegtuig op naar warmere oorden.
Weekske goe trainen en eerste marathon meepikken…ik was er helemaal klaar voor!!
Ikke wel…maar de benen dachten er anders over!!
Ik kan me echt niet herinneren dat ik ooit een slechter gevoel heb gehad op de fiets dan hier…vanaf het ook maar eventjes bergop ging moest ik de rol al lossen….en OK..ik was hier niet met Janneke en Mieke op stap maar dit was echt niet normaal,ik kon geen deuk in een pak boter trappen!!
Het werd een lange,zware week…vooral mentaal was het hard,na meer dan 20 jaar duursport begin je dan te twijfelen of het nog allemaal de moeite waard is, of je lichaam misschien het niveau niet meer aankan…enz..
De marathon op zich heb ik al bij al nog niet barslecht gereden...vanaf de start mijn eigen tempo gereden en op karakter en ervaring geprobeerd er het beste uit te halen…Mijn eindtijd van 4u57m was goed voor een 43ste plaats Overall en een 12de plaats bij de Masters…inclusief lekke band en een serieuze valpartij waarbij mijne helm de klap volledig moest opvangen.
Teamie Pol Col bewees nogmaals dat hij super bezig is met zijn 30ste plaats en 5de Master.

Tom “Pozzato” Van Gils,hier slechts aan zijn 2de marathon bezig eindigde verdienstelijk als 2de Flandria Biker op een 37ste plaats.

Kopman Johan verging het minder goed…zonder problemen in de kopgroep de lange eerste klim overleeft maar in de eerste technische afdaling kwam het gebrek aan ervaring hem duur te staan…zware valpartij tot gevolg met de nodige materiaalpech erbij deed hem beslissen om uit de wedstrijd te stappen…maar één ding is zeker…van Johanneke hebben we het laatste nog nie gezien!!

Red Bullet Luc tenslotte is de rijder die de meeste progressie gemaakt heeft van ons allemaal…vooral bergop heeft hij ons aangenaam verrast..als hij zijn marathons nog iets beter indeelt en wat minder “depaneur van dienst” speelt gaan we in de toekomst rekening met hem moeten houden….Nu hem nog overtuigen om met een deftige trui aan de start te staan en hij wordt ne grote!!

De dagen na de marathon heb ik op mijn eigen rustige tempo nog wat duurtrainingen gereden…meer zat er niet in want het heeft geen zin om met zo’n slecht gevoel de dingen te forceren.

Ondertussen thuis wacht ik op de uitslag van mijn bloedonderzoek in de hoop dat men mij kan zeggen wat de oorzaak is van mijn “slappe poten”….En als ze niks vinden…dan is den ouwe aant verslijten zeker!!

It’s a sickness…

2011-01-26T11:58:00.000-08:00

Ik hoor het mezelf nog zeggen toen ik stopte met triatlon, ergens eind jaren 90 moet het geweest zijn…nu ga ik enkel nog sporten voor de fun,een beetje bezig blijven..:-).
In het begin lukte het me aardig,beetje fietsen,veel reizen met de rugzak en in de winter mountainbike toertochtjes rijden.
Alles ging goed tot ik op 11 november 2002 (de datum weet ik nog goed omdat het een jaarlijkse klassieker geworden is op de MTB kalender) met de kameraden de TT in Ottenburg ging rijden.
Na dat ritje zaten we in de plaatselijke voetbalkantine nog wat na te genieten met ne goeie donkere Leffe erbij toen één van mijn makkers “Pat von Stapp” begon te vertellen over de “Grand Raid Cristalp” in Zwitserland. Heroïsche verhalen over een tocht van meer dan 10 uur biken met alle extreme elementen die in het hooggebergte aanwezig zijn.
Dit was het begin van een nieuw avontuur…ik zocht alles op wat ik over die wedstrijd kon vinden en vanaf de inschrijvingen voor 2003 opengingen stond ik op de startlijst.
Ik begon terug te trainen met volle overgave en 3 weken voor de start van wat mijn eerste buitenlandse marathon moest worden boekten we met enkele vrienden een weekske vakantie aan de voet van de Mont Ventoux om daar nog wat extra hoogtemeterkes te trainen.
Die hoogtemeters waren geen probleem,maar in de afdaling ging het mis,gevolg…3 dagen kliniek in “La douce France” en weg vakantie maar vooral weg Cristalp.
Maar de microbe was niet weg…in 2004 stond ik wel aan de start en mijn eerste beklimming van de “Pas de Lona” zal ik nooit meer vergeten (fel duel met wat ondertussen mijne vaste duorijder en dikke vriend geworden is “PolCol”).
Na 11u37m kwam ik stikkapot binnengebold (ondertussen staat mijne besttijd op 8u56m) maar de toon was gezet!!
Nu…januari 2011…7 jaar later…Crocodile Trophy Australie,Cape-Epic Zuid-Afrika,Transalp,Salzkammer Extreme and many more zijn de revue gepasseerd..
De grenzen worden steeds verlegd en de winterperiode wordt gebruikt om nieuwe extreme uitdagingen en bestemmingen te zoeken.
Maar je moet verdorie rap zijn…heel december zat ik al te zweten op den Tacx en ondanks het koude weer zijn we meermaals van bij de Polle thuis naar de TT en terug gereden…afstanden van 80 km met de MTB zijn geen uitzondering in december!!
Januari…vanaf het weer het toelaat lange ritten met de koersvlo,vorige week in verschrikkelijk strontweer de “Rit met pit” 130km in de kou en regen…waar zijn we mee bezig denk je dan..vroeger reden we die rit voor de eerste keer in Maart!!
De teamie’s van Flandria Bicycle Team zijn niet te stoppen,trainingsschema’s,diëtisten begeleiding, krachttraining in de fitness,topmateriaal,sexy apres-bike steunkousen…noem maar op,het hoort er allemaal bij.
Vroeger was Gran Canaria onze eerste marathon van het seizoen,en gebruikte we de verplaatsing naar daar om een weekske daar te trainen als voorbereiding op het nieuwe seizoen.Nu gaan de teamie’s eind februari al op stage naar Lanzarotte als voorbereiding op Gran Canaria…en geef nu toe..als je in augustus start in den TransSchwarzwald moet je toch een week gaan trainen in Mallorca hé…
En deze “old guy”…die volgt maar hé…schrik dat hij die jonge gasten niet meer gaat kunnen volgen van de zomer.
Vorige week zag ik op Sporza het filmke van Jurgen van den Broeck op training in Mallorca.
Om 7 uur ’s morgens zat hij te zweten op de rollen in de kelder van het hotel…2 uur vetverbranding op de nuchtere maag,om dan later op den dag de normale training (+/- 5u) met de ploeg er nog bij te nemen..en dit een week aan een stuk.
Hopelijk hebben de teamie’s deze uitzending gemist en kan ik hier nog wat bijbenen…;-)

Zoals ik al zei….It’s a sickness…maar zoals we allemaal weten…er zijn veel ergere ziektes!!

CU soon…Marc

Seizoen 2011

2011-01-09T12:43:00.000-08:00

Het heeft lang geduurd maar eindelijk krijgt de kalender voor dit jaar een beetje vorm.

Het is kiezen tussen nieuwe uitdagingen zoeken of bekende goed georganiseerde marathons opnieuw rijden….ikzelf kies eerder voor het eerste maar als ik dan hoor dat de toffe bende Bikebuddies waar ik steeds mee optrek eerder voor het tweede kiezen dan is het aan mij om een goede mix van de 2 te maken zodat we weer een uitdagende kalender hebben om naar uit te kijken.
Volgende wedstrijden staan tot nu al vast..

-26 Maart : Gran Canaria Bikemarathon : 85km / 2355hm
-30 April : Sundern Hagen (D) : 102km / 2400hm
-26 Juni : Spessart (D) : 117km / 3100hm
-2 Juli : Sellaronda Hero (Italië) : 82km / 4200hm
- Van 30 Juli tem 6 augustus : Trainingsweek in nog te bepalen zonnige,bergachtige streek ter voorbereiding van den Trans Schwarzwald.
- Van 17 Augustus tem 21 Augustus : Trans Schwarzwald (D) : 5 Etappes 390km / 10000hm

Graag had ik hier in september nog den TansAtlas in Marokko aan toegevoegd maar dit is een duowedstrijd en mijne vaste Teamie Pol Col heeft gevraagd om een jaartje te wachten…dus hopelijk kunnen we die in 2012 op ons palmares zetten..:-)

Ziet er weer pittig uit…we gaan er nog eens een goei lap op geven!!
I’ll keep U posted!!

http://nyx.at/canary/news-2023-25th-of-march-2011
http://www.mega-sports.de/
http://www.spessart-bike.de/
http://www.sellarondahero.com/eng/hero.htm
http://www.trans-schwarzwald.de/index.php?lang=de

Pimped my bikes…Ready for 2011.

2010-12-29T11:34:00.000-08:00

Wat doet een biker om de saaie winterperiode door te komen….
Bezig blijven op den Tacx,afgewisseld met regelmatig een “snowbike” tocht…
De kalender voor 2011 samen stellen (maar das tot op vandaag nog nie helemaal rond)…
En last but not least…De bikes updaten zodat we volgend jaar weer volop kunnen genieten.

Na mijn bezoek aan “Bikemotion” in Utrecht heb ik even getwijfeld over de aankoop van een nief machien…maar na alles even rustig op een rijtje gezet te hebben heb ik besloten om nog één jaar met mijn geliefde Vantuyl te rijden.
Nieuwe Mavic SLR wielen erin,Formula R1 carbon remmetjes,nieuwe Sram XO schifters en een Ritchey SuperLogic stuur erop en hij is weer top!!

De “oude” SLR’s en schijfremmen zijn dan verhuist naar de Ridley “winterbike” en hier zit nu een nieuwe RockShox Reba voorvork in.

De Six13 wegfiets is nog volledig in orde…setje nieuwe banden op de Reynolds velgen en hopen dat we snel aan de lange duurtrainingen kunnen beginnen!

Seizoensafsluiter Roc d’Azur

2010-10-18T12:31:00.000-07:00

Alhoewel de goesting om serieus bezig te blijven al een tijdje weg was en ik snakte naar het einde van het seizoen was er toch nog een 5 daagse trip richting Fréjus (Zuid Frankrijk) gepland,goed voor 3 dagen bikefun op één van de grootste bike events ter wereld.

Conclusie:
Super Evenement dat je eens moet gereden hebben,maar door de combinatie groot aantal deelnemers (meer dan 14000 op 3 dagen!!) op een zeer technisch parcours kan je hier best rijden met de mentaliteit van een grote toertocht ipv wedstrijd.
In de eerste klim sta je al aan te schuiven alsof je voor de Kennedytunnel in het volle spitsuur staat…in de technische afdalingen ben je meer bezig met wat de bikers voor jou doen dan dat je je eigen afdaling rijd en in de technische klimmen roep je je keel schor.
Daar tegenover staat een prachtig parcours,goede organisatie en een lekker zonnetje wat veel goed maakt uiteraard.
Ook de bijhorende randanimatie is van een nooit geziene proportie…Een Bike beurs die in België zijn gelijke niet kent,wereldtop BMX wedstijden…teveel om op te noemen!!

Uitslag marathon: 83Km / 2700 Hoogtemeters

Roggen Marc: 214de van 1500 deelnemers / 57 ste Master
De Vylder Luc: 249 ste / 70ste Master
Guido Janssens: 256ste / 74ste Master
Luc Stroo: 298ste / 93ste Master
Van Otten Wim: 443ste / 165 Master
Domen Koen: 506de / 200ste Master
Domen Rudy: 507ste / 201ste Master
Van der Cruyssen Mario: 824ste / 315de Master

Brief Vlaamse Liga "Kom op tegen Kanker"

2010-10-03T11:17:00.000-07:00

Beste Marc,

Op 9 september 2010 ontvingen we op onze bankrekening uw storting met als mededeling "BikeAid storting Iron Marc".
Langs deze weg willen we u voor uw schenking van harte bedanken.
Dankzij de inzet van mensen zoals u is de vlaamse liga tegen kanker,de organisatie achter de campagne Kom op tegen Kanker in staat om haar werkzaamheden verder te zetten en waar nodig en mogelijk uit te breiden.
We werken vooral aan projecten die psychosociale noden verhelpen.We organiseren elk jaar een vakantiekamp voor kinderen met kanker,we steunen de kinderkankercentra bij hun psychosociaal werk.Er is een sociaal fonds voor behoeftige patienten.We bouwen in elke provincie een netwerk van hulpverlening via vrijwilligers uit.We leren mensen om te gaan met kanker en zijn actief in de palliatieve zorg.
Nogmaals:Dit kan enkel via de ontbaatzuchtige steun van de vele donatuers en actievoerders,voor wie "willen helpen" een heel concrete betekenis heeft.

Met heel veel dank,mede namens alle medewerkers.

Leo Leys
Directeur

5135 euro tvv Kom op tegen Kanker officieel overhandigd!

2010-09-13T11:08:00.001-07:00

Gisteren was de rit door de Hollandse polder gepland als afsluiting van mijn BikeAid project.

Ik had veel positieve reacties gehad voor deze afsluiter maar toen de wekker afliep en ik mijne kop is buiten stak wist ik meteen dat de weergoden ons niet goed gezind waren....het was eigenlijk verschrikkelijk pokkeweer!!!

Dankzij de hulp van Danny & Dominique van DDM-Printing hadden we een deel van het marktplein ter onze beschikking maar tijdens het opzetten van de tent en het promomateriaal viel de regen met bakken uit de lucht.

Eigenlijk mag ik nog enorm blij zijn dat 22 "Die Hards" het str**tweer trotseerden en toch bereid waren om de 92km voor het goede doel mee te rijden...

Eenmaal vertrokken zat het tempo er direct goed in...de combinatie van de koude regen en het kleine peloton allemaal getrainde bikers zorgde ervoor dat we snel terug binnen zouden zijn (lees...een Leffeke konden gaan snoepen).

Na een 20-tal kilometers hield het zelfs op met regenen,de polder bleef er wel vettig bijliggen,met 3 lekke banden als gevolg maar dankzij broer Jhonny in de volgwagen waren ook deze problemen snel opgelost.

Terug op de markt van Stekene niets dan lachende gezichten en volgens mij niemand die spijt had van zijn beslissing om te starten.....Snel iedereen droge kleren aan en dan het belangrijkste voor mij van de dag...de overhandiging van de cheque aan Ronny Augustyns,de drijvende kracht achter BikeAid.be!!

Daar ik niet de beste man ben in speeches en ik het zeker niet emotioneel wou maken was het een korte maar welgemeende overhandiging en het is een moment dat ik meedraag in mijn hart omdat op enkele na (die hun welgemeende redenen hadden wegens andere prioriteiten) al mijn Bikebuddies aanwezig waren en dat was een zeer mooi moment.

Eindresultaat...5135 euro...volgens Ronny het hoogste bedrag van een éénmansaktie maar zo zie ik het niet want we hebben dit allemaal samen gedaan en daarvoor nogmaals mijn dank aan iedereen die dit project gesteund heeft!!

Biked Trough Hell…als eerbetoon aan mijn zus!!

2010-07-20T05:04:00.000-07:00

“Biked Trough Hell Survivor” is de tekst die staat op de felbegeerde finischer T-shirt van de Extreme Salzkammergut Trophy (211km/7000hm!!).
Hier een verslag van hoe zo’n dag eruitziet….
Zaterdagnacht 3 uur….de wekker loopt af maar eigenlijk was het niet echt nodig,slecht geslapen,warm,stress…
Wat ontbijten,aankleden,alles checken,niets vergeten en dan richting Bad Goisern.
4u40 ‘smorgens sta ik in het startvak met nog enkele belgen samen wordt er nog wat gepraat en iedereen heeft dezelfde voornemens…rustig proberen te starten,doseren want op het einde zullen we de krachten nodig hebben!!
Nog een dikke kus & knuffel met Damon en vrouwtje Martine (ook voor hen wordt het een lange dag!!!) en dan stipt om 5 uur worden de 485 gekken in gang geschoten.
Direct na de start beginnen we aan de eerste klim,een steile zware rakker met stukken tot 22%...ik zoek het goede klimritme en rij zoals voorzien soepel en op reserve naar boven.
Ben blij dat het eindelijk zover is..;de benen voelen goed aan,de moral is meer dan 100% en het is zeer warm dus dat geeft me ook extra vertrouwen…it’s now or never!!
Met dit goede gevoel rij ik vrij makkelijk door het prachtige parcours…op de technische stukken neem ik iets minder risico dan in andere marathons daar ik niet wil uitvallen door een valpartij maar toch neem ik in de meeste afdalingen behoorlijk wat plaatsen terug.
Halverwege kom ik door in 7u24 minuten..ik voel me nog steeds vrij goed maar toch is dit een eerste moment van twijfel…Halfweg verdomme..deze afstand nog is afleggen!!! Je kan er best niet te lang over nadenken en gewoon blijven trappen!
Gelukkig volgt nu een relatief makkelijker stuk,eerst nog een kleinere klim en dan een “vlak” stuk van 20km langs de Halstattersee…op de grote plateau maar toch proberen te recuperen en goed te eten en drinken is hier de boodschap.
Dan na bijna 160km is het zover….de beklimming van de Roβalm..10 kilometer lang met stukken tot 30%!!De scherprechter van de Salzkammergut!
Vanaf de eerste meters stappen bijna alle bikers af en stappen naar boven…ik kies om op het kleinste verzetje zover mogelijk te rijden,samen met een Nederlander fietsen we tegen 4km/uur de volledige asfaltklim tot aan het stuk waar je een alpenweide naar boven moet…ondertussen is het beginnen regenen en valt op dit stuk niet meer te fietsen…ik duw met veel moeite de fiets naar boven en krijg hier mijn eerste echte inzinking…het stappen kost me zoveel moeite en ik voel plots de kracht volledig uit mijn lijf gaan…Das een serieuze klop van den hamer!!
Na de alpenweide kom je terug op het asfalt waar de klim zich voortzet,dit is een stuk waar je in een gewone marathon terug op de fiets springt maar dit lukt nu echt niet meer…wederom twijfel…ga ik het halen…ik zit erdoor en boven op de top is het nog 50km!!
Alsof ze het aanvoelde belt op dat moment Martine op mijn gsm…ik zeg haar dat het niet zo goed met me gaat en ik begin te twijfelen of ik het ga halen (hiermee bedoel ik om binnen de 16 uur te finischen..uitrijden had ik sowieso gedaan want ik was hier met een missie en opgeven was geen optie,maar als je er langer dan 16 uur over doet sta je niet in den uitslag en ook dat wou ik niet meemaken).
Na wat peptalk van ons Martinneke (Love you schatteke!!) besluit ik van me effe aan de kant neer te zetten,ik neem het zoveelste gelleke uit mijn zak en slik de vettige pap binnen….dat was tegen de zin van de maag blijkbaar want 10 seconden later komt alles er terug uit…miljaarde wat voel ik me slecht…wederom twijfel…als ik niet kan eten ga ik er helemaal niet geraken!!!
Op dat moment komen 2 belgen gepasseerd waar ik al een hele dag bij in de buurt heb gereden en één van hen geeft me de raad om veel water drinken,ik volg deze goede raad op stap terug op de fiets en zet mijn tocht verder.
Ondertussen zetten ze de hemelsluizen helemaal open en dat juist als we op weg zijn naar het hoogste punt van het parcours (+/1500m hoogte).
Van de tropische warmte ‘s morgens waarbij bij elke trap het zweet van je kop liep naar hagelbollen en verschrikkelijk koude regen in enkele uren…
Diegene die me kennen weten dat dan voor mij de echte hel begint…ik kan namelijk niet tegen de koude!
De afdaling van de Roβalm ga ik voluit naar beneden omdat ik zo snel mogelijk in het dal wil zijn maar ik bibber bijna van de fiets en het wordt super technisch door het vele water en plots zie je vele bikers tegen de grond gaan of naar beneden rijden met de remmen volledig dicht.
Eenmaal beneden kom ik raar maar waar terug in het goede ritme,kan ik voorzichtig terug wat gellekes nemen en door de regen krijg ik veel meer zuurstof binnen…ik kom er volledig bovenop en haal zelfs terug bikers in die het veel moeilijker hebben.
Nog 30 kilometer en ik heb nog 4 uur de tijd..nog één zware beklimming…het moet lukken,het enige probleem is dat ik het steeds koud heb en ook dat gaat met veel energie lopen,en het wordt alsmaar technischer (wat niet simpel is als je al 12 uur bezig bent is je reactie niet meer wat het moet zijn..).
Die laatste klim gaat nog vrij behoorlijk en vanaf dan was ik zeker van mijn stuk…geen risico’s meer…binnen rijden verdomme!!
Na 15 uur 15 minuten en 42 seconden bolt Iron Marc over de finischlijn en zet zijn naam in de “Salzkammer Hall of Fame”.
Paul is de eerste die me zeer emotioneel in de armen valt..hij is blijkbaar trots op zijne teammate..dan volgen Damon & Martine…iedereen heeft het moeilijk en de tranen vloeien…
Ook Luc,Tom,Johan & Steven hebben het rotweer getrotseerd en lange uren blijven wachten…bedankt mannen voor de Support…It mean a lot!!!
De eerste minuten na de aankomst blijf ik nog recht door de adrenaline denk ik…dan volgt de totale inzinking!!
Met veel moeite en kompleet onderkoeld geraak ik nog aan de Rode Kruis tent…
Anderhalf uur…2 baxters…1 dokter..3 verpleegters…Luc…Damon& Martine heeft het gekost om me een beetje op te lappen en mijn lichaamstemperatuur terug op peil te brengen…Na meer dan 20 jaar duursport kan ik zeggen dat ik hier echt alles uit mijn lijf gehaald heb dat erin zat…nog nooit heb ik me na een inspanning zo slecht gevoeld…maar ik was hier met een missie…anderhalf uur later voelde ik me al iets beter…de zus heeft haar nooit meer beter gevoeld!!!!!!!!
Nogmaals bedankt aan iedereen…het BikeAid project is geslaagd…5000 euro tvv “Kom op tegen Kanker”….het project zal afgerond worden met de officiële overhandiging op 12 september,maar later daarover meer….Nu eerste vakantie…Riva del Garda here we come!!!!

PS:Van de 485 starters zijn er slechts 257 gefinisht…mijn eindtijd was goed voor een 177ste plaats..en een 53 plaats bij de Masters.

Nog 10 dagen...

2010-07-07T22:25:00.000-07:00

Nu begint het echt te korten...nog 1 zwaar trainingsweekend gepland,morgen laatste trainingsrit in de Ardennen,zaterdag & zondag nog is alles uit de kast en dan rusten...carboloaden..en woensdagmorgen vertrek richting Bad Goisern (Oostenrijk).
De weersvoorspellingen zijn schitterend...hopelijk zitten ze er boenk op en gaat het inderdaad warm worden...das mijn weer!!
Mentaal zit het ook Ok...de benen voelen al een tijdje zeer goed aan en ik heb er echt zin in!!
Mijn BikeAid project geeft me uiteraard ook een extra boost om dit avontuur tot een goed einde te brengen...ik heb op dit moment 4580 euro bijeengehaald tvv "Kom op tegen Kanker" en Wimmeke van Otten heeft me belooft dat hij dit bedrag via sponsoring mooi gaat afronden...maw de kaap van de 5000 euro is gehaald!!!!!!!
Bedankt aan iedereen voor de steun...en nu is het aan mij hé....
Ik hou jullie op de hoogte

BikeAid in Action

2010-06-28T12:46:00.001-07:00

C’est bon pour le moral !!

2010-06-28T11:25:00.000-07:00

Afgelopen weekend stond de SpessartBikemarathon in het duitse Frammersbach op het programma.(117km/3100hm).
Van de partij waren dit jaar Pol Col en ikke voor Flandria Bicycle Team (alhoewel ik in BikeAid.be tenue gereden heb…kwestie van het mentale ook stilaan op punt te zetten wat de Salzkammer betreft.
De Schroyen Brothers,Jef & Wim Stijnen voor La Pipe…Wim “the need for speed” ook voor BikeAid.be,Luc “the Red Bullet” van de Muddie Buddy’s en Guyke voor Wynergy.
Tevens was Gunnar ook afgezakt om de “korte” afstand op zijn palmares te schrijven.
Daar vorig jaar de sfeer van deze marathon zo super was konden we ook rekenen op onze vrouwelijke supportersclan die massaal meegereisd was.
Zaterdag toerke en de benen verkent (+/-40km) en 2x de Grabig beklommen…dit is de steilste helling in het parcours,een echte kuitenbijter waar ik vorig jaar een serieuze patat kreeg die ik niet meer te boven gekomen ben.
Zondagmorgen 8u was het dan zover,luid aangemoedigd door het massaal aanwezige publiek knallen de 250 deelnemers uit het startvak.
Ik had me voorgenomen om me in het wiel van mijne Epic teammate Pol te zetten…maar die ging er zo hard vandoor dat ik enorm moest bijten om bij te blijven.
Lieven,Jeroen & Guyke zaten ook vlakbij maar Pol bleef maar doortrekken waardoor ik na een kleine 10km besloot om mijn eigen tempo te rijden en de rol te lossen…de andere 3 sprongen van achter mij één voor één weg richting Paul zodat ik enkel met Luc overbleef en ik in 5de positie reed van onze groep.
Ik was mijn editie van vorig jaar zeker nog niet vergete en wist dat de 2de ronde (na +/-60km) de koers echt begint en ik was van plan om dan geleidelijk aan de gas open te draaien.
Na ne km of 30 ben ik terug tot bij Jeroen gekomen en die beet zich terug vast in mijn wiel,door een trainingsachterstand is hij iets minder dit jaar maar ik heb verdorie mijn handen vol gehad om hem eraf te krijgen wat uiteindelijk pas gelukt is na 100km!!
Iets na de eerste beklimming van de Grabig kreeg ik ook Guyke terug te pakken en het was duidelijk dat het bij hem over was…hij zou iets later uit de wedstrijd stappen.
En op de lange macadamklim richting stuwmeer pakte ik ook de Lieven terug,toch sterk van hem,met slechts enkele trainingen in de benen vanwege volop in de verbouwingen laat hij hier toch effe zien wat een klasbak hij is.(Merciekes ook voor het PowerBar gelleke maat…ik zat door mijne voorraad heen en was er nie gerust in).
Paul had ondertussen ook den Duits met den hamer tegengekomen heb ik achteraf vernomen maar hij had zo een mooi gat geslagen dat hij “rustig” kon binnenbollen…Sterk gereden man…Klasse!!
10 minuten na hem zat mijne marathon er ook op…17 minuten sneller dan vorig jaar (in dezelfde omstandigheden)…das goed voor het vertrouwen…ik heb ervan genoten!!
Minder goed nieuws van de 2 Wimmen…Van Otten had iets teveel speed deze keer en belande in het decor,dit samen met enorme pijn in de rug heeft hem tot opgave gedwongen,alsook Wim Stijnen zag het na een 85km niet meer zitten en gooide de handdoek.
Jef & Luc hadden hun wedstrijd goed ingedeeld en haalde in een knappe tijd ook hun eeuwige roem binnen.

Paul:5u35m
Marc:5u45m
Jeroen:5u49m
Lieven:5u52m
Jef:5u59m
Luc:6u18m

Gunnar 4u15m (64km)

60 days till Salzkammer Extreme

2010-05-17T11:44:00.000-07:00

Na ons Zuid-Afrikaans avontuur kon ik nog een week of 3 genieten van een ongelooflijke supercompensatie…Echt plezant als je in de boter trapt..maar daarna was de piek duidelijk over en was rust echt wel nodig.
Ook mentaal was het even op…de zware voorbereiding in de winterperiode + de situatie met de zus heeft veel energie gekost en dit moet ik nu effe bekopen vrees ik.
De week rust heb ik ondertussen achter de rug maar er zullen nog een paar dagen extra bijkomen want ik zit momenteel met een griepke…dus da wordt nog even uitzweten en dan beginnen we eraan.
Vanaf dan wordt het alles voor mijn “Salzkammer Extreme tvv BikeAid.be” .
Op dit moment heb ik +/-2400 euro bijeengehaald waarvoor ik alvast iedereen wil bedanken voor jullie steun….Hopelijk kan ik tegen Juli dit bedrag nog verhogen!!
Anderzijds geeft dit ook wel wat extra druk..dit project moet lukken en ik zal er dus alles voor doen om in Bad Goisern over de finishlijn te bollen.
De voorbereiding zal erin bestaan om veel en vooral lange trainingen te rijden maar wel allemaal relatief rustig…Voor een marathon van 15 uur fietsen zal de uithouding zeer belangrijk zijn en zal de snelheid van iets minder belang zijn.
60 dagen…het lijkt nog ver weg maar anderzijds zal het er snel zijn…eind juni rij ik nog de Spessart marathon in het Duitse Frammersbach maar die zie ik ook enkel als voorbereiding op de Salzkammer…daar moet het tenslotte gebeuren!!

Verslag ABSA Cape-Epic 2010

2010-04-07T11:08:00.000-07:00

Stage1 :Diemersfontein-Ceres.117km/2190 Hm.

4 uur s’morgens uit onze nest…Pol zijn commentaar… »Is da na een uur om op te staan om te gaan fietse !!).
Maar we hadden er zo lang naar uitgekeken dus da moesten we er dan maar bijnemen.
Eenmaal in Diemersfontein alles nog is checken,bagage afgeven en zo vroeg mogelijk naar het startblok om toch een beetje vooraan te kunne starten.
One minute to go….30 seconds to go…10 seconds to go…5…4…3…2…1 BANG!!
En wijle weg…We wisten dat de eerste rit mee één van de zwaartste was maar toch lag het tempo van in de start zeer hoog.Paul zat direct in het goede tempo en ik moest af en toe serieus op de tanden bijten om het wiel te houden.
Zelfs op de stukken die ik normaal gezien voor mijn rekening neem (de snelle vlakke of vals platte stukken waar ik dan volle bak op doortrek) moest ik nu aan mijne teammate overlaten omdat hij zo sterk was.
Een zeer steile klim gevolgd door een asfalt stuk gaf ons een idee van wat we hier de komende 8 dagen zullen mogen verwachten qua parcours maar ook qua schitterend landschap!
Tussen bevoorrading 2 & 3 waren we volledig omringt door de bergen met geen enkel dorp in de nabijheid…de zware,technische afdaling naar de vallei was ook al een waarschuwing voor wat ze hier allemaal in petto hebben…en als toemaatje op de eerste dag had Dr.Evil
(de gevreesde parcoursbouwer van de Epic) nog een verassing in petto…7km over een oude,dichtbegroeide spoorweglijn,ik dacht da mijne rug en m’n kont al wat hadden meegemaakt maar dit was er echt wel over!
Na 6u21m was de klus geklaard,goed voor een 78ste plaats,met 20 minuten voorsprong op de vrienden van Winergy 1 en een uur voor P&P van VBS goescapeepic.

Stage 2: Ceres-Ceres.90km/1625 Hm.

Single-Track Day…met maar liefst 60 van de 90 km single tracks is dit één van de mooiste etappes maar ook één van de warmste.
Op papier leek dit een gemakkelijke etappe maar het viel zwaarder uit dan gisteren…de klimmen waren op de limiet van rijden of afstappen en de downhils waren zeer technisch en vermoeiend.Paul was wederom supersterk en ik heb me kompleet choco moeten rijden om bij te blijven.
Als dan op 15km voor de streep Guyke & Gunther tot bij ons knalden was het helemaal klaar…koers in de koers en op 3 km van de streep ging mijn licht kompleet uit en ben ik zwalpend over de finisch gebold…als da maar goe komt morgen!!
5u47m in het zadel,2 minuutjes achter G&G,goed voor een 75ste plaats.

Stage 3:Ceres-Ceres 115km/2280 Hm.

Weeral een zware rit…na de gekende start in het losse zand van Ceres begonnen we direkt aan enkele zware singletrack climbs..maar de hoofdbrok kwam na 30km,de 20km lange klim naar de top van de Matroosberg op 1650m hoogte.
Daarna weer enkele technische afdalingen en een laatste steile beklimming (met enkele wandelpassages).
De laatste 15km waren binneknallen op de grote plateau…althans voor de tubeless rijders met veel “melk” in de banden want op dit stuk zijn sommige teams wel 4x lek gereden!
6u16m on the bike goed voor een 66ste plaats (beste uitslag!!).

Stage 4: Ceres-Worcester 86km/1640hm

Vandaag voor de laatste keer de lastige start in het losse zand van Ceres…en daarna 7km downhill op den asfalt,met heel het peleton tegen 70km per uur naar beneden…lekker kicken!!
Eenmaal op offroad paden voel ik direct dat het gevoel veel beter is dan de eerste 3 dagen…I’m back!!!
Dit is dan ook dan ook te horen in de “quotes of the day”..
Paul: alles OK Mac?
Ikke: Better than ever!!

Enkele kilometers later na een technische afdaling
Paul: Ca Va Marc?
Ikke: Right on your tail Maverick.
Op de vlakkere stukken kan ik stilaan ook mijn Cancellarakes opvoeren dus het “Dreamteam” is op volle gas!
Een kilometer of 20 voor de meet zie ik plots de felblauwe tenue’s van Nicolas Vermeulen en Kevin Hoovels,deze Belgische toppers reden de vorige dagen rond de top 10 maar door ziekte van Kevin stonden ze serieus geparkeerd vandaag..dit zorgde ervoor dat onze Flandriatrein vandaag als eerste Belgische team binnebolde na 4u56m.
Kort gevolgd door Guy & Gunther die weeral moesten afrekenen met een lekke band.

Stage 5: Tijdrit Worcester 27km/860hm

Bibber,bibber,beef
Dit is niet echt mijn ding…veel te kort voor mijnen dieselmotor.
Al van den avond ervoor had ik aan de Polle gevraagd om niet te snel te starten….
Maar wa peist ge…hij voelde zich als nen echte prof op dat startpodium..
Tuuuut..tut..tut..tut..tut..Tuuuut en team 336 was weg voor een helse rit.
Na welgeteld 2,4km hadden we het team ingehaald dat 1 minuut voor ons gestart was!!
Er was geen houden aan mijne teammate…maar na enkele kilometers kwam ikzelf ook in het goede ritme en konden we samen doortrekken op het prachtige MTB parcours.
Na 1u30 zat de klus erop,2de belgen,goed voor een 72ste plaats,Pat&Peter hadden 7 minuten meer nodig maar hielden ook vandaag een goed gevoel over aan de rit,en Lieven & de Krikke bewezen vandaag dat ze goed opgebpuwd hadden en dat er vanaf nu ook met hun rekening moest gehouden worden.

Stage 6: Worcester –Oak Valley 123km/2240hm

Vandaag de “Koninginnenrit”.
Met een vrij vlakke aanloop zat ik direct in het goede ritme en voelde ik dat het met de dag beter werd in de beentjes…Paul daarentegen begon stilaan zijn inspanningen van de vorige dagen te voelen en wou gewoon onze voorsprong op Guy&Gunther verdedigen maar ik had een ander plan!!...de zwaarste en langste etappe wou ik zeker op onze naam schrijven.
G&G bleven lang mee in de running maar het was duidelijk dat bij Gunther toch ook wel stilaan het vet van de soep was en een kilometer of 40 van de meet zijn we er definitief van kunne wegrijden…Paul heeft nu moeten bijten maar ieder op zijnen toer is een mooie deal denk ik dan.
6u07m hadden we nodig om de koninginnenrit op onze naam te zetten wederom goed voor een 66ste plaats (beste uitslag),G&G kwamen 11minuten later binnen en Lieven & Krikke verbaasden ons wederom door slechts 5 minuten na G&G binnen te knallen.
Eén serieus minpunt vandaag was dat we na de aankomst de Jef zagen in casual outfit.
Bleek dat hij net voor de start van zijne sus gedraaid was met een veel te lage suikerspiegel en op aanraden van de dokter niet gestart was vandaag (teammate Luc heeft de rit dan alleen afgelegd maar het team wordt dan uit de uitslag geschrapt)….een zeer spijtig voorval vermits we allen hadden gehoopt om de aankomst in Lourensford te halen.

Six down…Two to go!!

Stage 7: Oak Valley-Oak Valley 99km/2160hm

Laatste echte zware etappe vandaag,spijtig genoeg zit Polle sinds vannacht met de platte kak dus er was enorm veel peptalk nodig om hem op dreef te houden.
Ik daarentegen voelde me met den dag beter worden en vandaag kon ik echt een paar “Cancellarakes” uit de benen schudden waardoor we goed opschoven in de daguitslag.Het laatste stuk waren één van de mooiste singletracks die ik ooit gereden heb…Mountainbiken op zijn best!!
Na 5u47m was de klus geklaard maar we vielen bijna achterover als bleek dat Lieven & de Krikke er slecht 1 minuut langer hadden over gedaan…De Krikke haalde hiermee vlotjes de titel “Revelatie van het jaar “binnen…Knappe prestatie Wynergy 2 !!!!
De Jef had vandaag de rit terug mogen hervatten en had na zijne rustdag een goed gevoel in de benen en dat zorgde voor nog een “Quote van de dag”
“Mijnen diesel komt op gang maar mijn chappement is kapot”….(Zijn poep was namelijk helemaal kapot gereden)

Stage 8: Oak Valley-Lourensford 65km/1640hm

Straight to the finish!!
Maar opletten want Dr.Evil had nog wel wat in petto…eerste 30 kilometers bijna constant in stijgende lijn en daarna een afdaling waar het zelfs verboden was om het te proberen…afstappen was hier verplicht!!
Net toen we op het mooiste stuk kwamen was er een strook van 7kilometer waar de koers geneutraliseerd was vanwege beschermd natuurgebied…deze strook kwam net op het goede moment want Pol Col was door de diaree nu wel alle krachten kwijt.
Net op het moment dat de gas terug open mocht gebeurde datgene waar Team 336 al de hele week van gespaard was gebleven…Polle reed lek.
Hier werd direct duidelijk dat dit onze sterkste kant niet is…vermits beide doelstellingen (eerste eindigen van “The Antwerp Five” en Top 100 plaats) niet meer in gevaar kwamen was het toch stressen…zeker als Polleke iets te hevig zijn bommeke er wou aftrekken en los suppape en al eruit trok.
Gelukkig lukte de 2de poging wel en konden we net aan het bord “5km to Finish” terug op weg…deze laatste 5km’s waren genieten op de grote plateau en voor we het goed en wel beseften hoorden we “Mike Mike” al door de boxen…Put your hands together for Flandria Bicycle Team,all the way from Belgium.
Met kippevel en een brok in de keel over de finish op z’n Contadors (met het pistollero gebaar).
Effe bekomen van de emoties en daarna verbroederen met de andere bikers en de overgekomen vrouwtjes…die al klaarstonden met de champagne!!

Bedankt Paul,het was wederom schitterend om samen met jou deze prestatie neer te zetten!! Je was supersterk!
Ook aan Pat,Peter,Luc,Jef,Lieven,Krikke,Guy&Gunther een dikke proficiat voor de prestatie en voor de toffe sfeer de ganse week!!
Krikke…bedankt voor onze lachspieren zo op peil te houden en nogmaals proficiat met de titel “Revelatie van de Cape-Epic”.

Eindstand:
1ste Karl Platt-Stefan Sahm 29u47m
2de Christoph Sauser-Burry Stander 29u57m
16de .Nicolas Vermeulen-Kevin Hoovels 32u30m
89ste Marc Roggen-Paul Andries 40u44m
115de Gunther Vandenhende-Guy de Vleeschouwer 41u46m
160ste Lieven Schroyen-Kris Vandevelde 44u08m
205de Pat van Stappen-Peter Hendrickx 46u15m
Luc Janssen-Jef van den Eeden 50u01m
445ste Ulendo Roode-Jacques Marcel Coetzer 62u51m
Van de 600 gestarte teams !

Conclusie :
Cape-Epic is 8 dagen mountainbiken met een grote M !
De organisatie is perfect en alles is tot in de puntjes geregeld,het parcours is zeer technisch,veeleisend,zowel voor mens als materiaal en de natuur is adembenemend.De voorbereiding was door de strenge winter een hel maar eenmaal aan de start in Diemersfontein weet je dat het de moeite waard was en is het genieten (en afzien!!) tegelijkertijd.

Na Transalp,CrocodileTrophy & Cape-Epic zal de uitdaging pas kompleet zijn na het behalen van “The Big Four”
TransRockies Canada here we come!!

Thanx for the support van het thuisfront…en de steun van mijn allerliefste Martinneke & Damon voor het mee mogelijk maken om mijn "maffe" doelen te realiseren!!

PS: Da hebbe we goe gedaan hé zus!!

Bags are packed...Ready to Go!!!

2010-03-20T08:37:00.000-07:00

Eindelijk...laatste avond voor de start,alles staat klaar.De afgelopen dagen nog enkele mooie trainingskilopmeters gedaan langs de kustweg.Vandaag nummer afgehaald (Keep an eye on Team 336!!) vanavond nog wat calorieen opdoen,morgevroeg om half 5 uit de nest en dan...

Time to Fly!!!

Polle en mezelf hebben er zin in...alles is goed verlopen en in de kop zit het goed...hopelijk in de benen ook want het zal nodig zijn.

De organisatie is hier perfect tot in de puntjes en het moet gezegd...hier rondlopen tussen Hermida,Sauser,Platt en andere wereldtoppers is ook wel cool!

Ik vrees dat de verslagen op den blog niet zo makkelijk zullen volgen nu want met 1200 rijders hebben we ons aan strikte regels en uurschema's te houden maar ik doe mijn best....anders horen jullie het wel in Lourensford...

CU...Grtjs van Kojak (elke gram telt hé)

Teammate Polle is in Town!!

2010-03-17T11:23:00.001-07:00

Paul en de rest van de bende zijn vandaag goed en wel gearriveerd...fietsen in elkaar gezet en morgen trekken we er allemaal samen op uit.

ikzelf heb vanmorgen nog een klein 40kmkes rond gebold in de prachtige omgeving....

Op verkenning in Kaapstad

2010-03-16T11:30:00.000-07:00

Vandaag voor de eerste keer met de fiets de omgeving verkent.
Eerst langs “Bowmans Cycle Shop”voor een klein probleemke met de voorvork op te lossen (bike in een koffer is altijd wel iets!!).
Ineens maar al wat voorraad “gellekes” en “bommekes” opgeslagen en daarna richting Waterfront…the place to be voor de toeristen en het moet gezegd het is er schitterend!
Pastake op een terraske en kort na de middag de klim naar de Tafelberg.
Althans dat was de bedoeling maar na een klein uurtje klimmen (reeds voorbij het kabelstation) was de weg volledig afgesloten vanwege gevaar voor vallende rotblokken.
Dan maar terug gekeerd en de lange maar niet zo steile klim naar Signalhill gedaan waar je een prachtig uitzicht hebt op de baai en het nieuwe,gigantische nog volledig in opbouw zijnde voetbalstadium voor het WK deze zomer.
Eerste vaststelling,de beentjes deden het niet slecht voor de eerste keer na een vermoeide reis,de omgeving is weeral indrukwekkend maar de zon brand verschrikkelijk (ik heb heel de middag met mouwstukken gerede omdat mijn armen na 2uur biken al vuurrood zagen) en als de wind zo blijft waaien hoop ik dat we hem veel in de rug gaan hebben!
Morgen komt de Polle en de rest van de bende aan..looking forward to that!!

I'll keep you posted....

Ready to kick off the season!

2010-03-12T12:40:00.000-08:00

Fietske ingepakt...Ready to take off richting Zuid-Afrika.

Heb nog nooit zo afgeteld om te vertrekken naar een marathon,maar nu verlang ik echt naar het zonneke!!

Ondanks het weer,en het zware afscheid van de zus toch een goede 5500km in de beentjes dus aan de training kan het niet liggen denk ik...en ik heb er ieder geval veel zin in om er een goei lap op te geven.

Cape-Epic staat bekent voor "Epic in every way".

Zeer zwaar,technisch veeleisend,verdomd lange etappes...maar in een prachtig,uniek natuurgebied en met een perfecte organisatie waar alles in de puntjes geregeld is.

600 teams,1200 rijders uit 45!! verschillende landen staan aan de start van de 8-daagse marathon,722km genieten en afzien tegelijk.

Met 5 bevriende teams staan we aan de start in Cape-Town,and lets face it...dit geeft ook nog een extra competitie onderling met zich mee....ik wens in ieder geval al mijn Epic Buddies veel succes en een veilig,spannend avontuur....Enjoy the Magical Untamed MTB Race!!!!

I'll keep you posted als de mogelijkheid zich voordoet....CU in SA

Greetz...Iron Marc

Borsbeeks Triathlon Team steunt BikeAid project

2010-02-26T03:01:00.000-08:00

Dankzij de triathlonvrienden mag ik op hun 10 miles een promotiestandje plaatsen voor het BikeAid "Kom op tegen Kanker" project.

Allen daarheen...steun enkele kilometerkes,koop een sleutelhanger of bestel één van de fantastische fietstenue's!

Ikzelf zit dien dag op de vlieger richting zuid africa maar vrouwtje Martine & Pascalleke van teammate Pol Col zullen jullie met veel plezier bedienen.

Alvast bedankt voor jullie steun!!!

Meer info over 10 miles & BTT via http://btt.moonfruit.com/#

Afscheid van zus Linda,

2010-02-18T04:12:00.001-08:00

Vorige week heeft zus Linda haar strijd tegen kanker verloren.
3 jaar geleden werd de ziekte bij haar vastgesteld,één operatie en ontelbare chemokuren later werd het spijtig genoeg duidelijk dat dit slecht zou aflopen.

Op sportief vlak heeft dit uiteraard ook gevolgen.
De strenge winter had er al voor gezorgd dat de voorbereiding op de Cape-Epic niet verliep zoals we gepland hebben (tot op vandaag hebben we nog geen enkele duurtraining in de Ardennen kunnen afwerken).
Daarbij komt nu door het verlies van Linda mijn hoofd en benen niet echt op trainen staan en ik veel tijd moet steken om alles te regelen ivm begrafenis,notaris en allerhande andere verplichtingen.
Ik hoop vanaf volgende week toch terug een beetje het trainingsritme te vinden al was het maar om het hoofd wat leeg te maken en trouwens dat ben ik ook wel verplicht aan mijne teammate Pol Col die er ook alles aan gedaan heeft om met een goede conditie aan de start te staan in Cape Town.Binnen 3 weken zit ik op het vliegtuig voor wat het hoogtepunt voor 2010 moet worden,de zware 8-daagse race rij ik als eerbetoon aan Linda en ik hoop dat het me de kracht geeft om er een serieuze lap op te geven!

Rust zacht lieve zus,ik ga je enorm missen maar in mijn hart neem ik je overal mee naartoe!!

Xxx

6 Uren Van Halle

2010-02-09T12:34:00.000-08:00

Na de vele,lange en vooral koude trainingen was het vorige zaterdag tijd voor een eerste test!
De 6 uren van Halle waren hiervoor de geschikte locatie.
Met zo’n 35 solorijders en 55 teams (4 rijders) stonden we om 15 uur aan de start.
Paul en ik hadden afgesproken om in Cape-Epic stijl samen te rijden en het gevoel was van bij de start goed.
It was fun om te voelen dat die verdomde winterse trainingen niet voor niets geweest zijn.
We konden zonder problemen aanpikken bij de teamrijders die meestal maar 1 toerke volle bak knallen (5,5km).
Dit zorgde ervoor dat we na 3u30m zonder al teveel moeite als 2de en 3de solorijders in de stand stonden….maar toen begon de miserie!!
Ik heb enkele jaren geleden al eens in het donker gemountainbiked tijdens de 24 uur van Metz,maar het was daar droog en goed berijdbaar.
Hier was in het bos slechts één spoor goed berijdbaar en voor de rest was het ploeteren in het slijk.
Daar we beiden veel te weinig licht voorzien hadden werd het een slapstick van jewelste.
Paul was het eerste slachtoffer…midden in het bos vloog hij plots los overkop en zijn goesting was direct over,slim als hij is wou hij geen risico lopen met het oog op ons Afrikaans avontuur volgende maand.
Daar ik wist dat ik 2de hing zag ik mezelf al op het podium staan dus ik besloot om nog 2 uurkes door te gaan.
Maar het ging van kwaad naar erger…ik denk dat ik ne keer of 7 tegen de grond gegaan ben waarvan 2x vrij serieus…en ik heb wel 10 bomen geramd denk ik.
Daarbij kwam dan nog dat door ik constant in den blubber zat te duwen ipv in het goede spoor weigerde mijne achterderailleur nog vlot mee te werken.
Na 126km kwam ik een beetje teleurgesteld als 7de over de meet…maar het was wel een geruststelling dat het gevoel en de form goed zat.
Nog effe dit…onze Lieven had ook beslist om bij zijne Epic maat de Krikke te blijven.
Na 2 uur koers hadden we deze mannen ne ronde aan hun broek gelapt maar Lieven draaide pas na 3 uur de gas open en reed terug de ronde bij en kwam er nog vlotjes over naar de 5de plaats…gene gewone de Schroyen…maar da wisten we al hé…;-)

Uitslag:
5de : Schroyen Lieven / 24 laps
7ste: Roggen Marc / 24 laps
10de: Schroyen Jeroen / 22 laps
15de : De Schutter Jef / 22 laps
16de : De Krikke / 21 laps
23ste : Pol Col / 15 laps
27ste : Wim Stijnen / 12 laps

BikeAid.be/Race Against Cancer Project

2010-01-23T10:36:00.001-08:00

Zoals eerder al aangekondigd zat er een nieuw projectje aan te komen...en ziehier..het is zover.

WAAROM??

Iedereen zal het wel al meegemaakt hebben…iemand van de familie,vriendenkring,collega,overbuur….noem maar op,waarvan je plots verneemt dat die persoon ziek is,zwaar ziek is…er is namelijk kanker aangetroffen!
Ikzelf werd er voor het eerst mee geconfronteerd op 4-jarige leeftijd toen mijn moeder overleed ten gevolge van kanker.Ook 3 mensen uit mijn vriendenkring zijn overleden ten gevolge van de ziekte.
Drie jaar geleden kreeg ik telefoon van mijn zus Linda,het nieuws ging door merg en been…en een jaar geleden hetzelfde slechte nieuws van één van mijn allerbeste vrienden….
Zowel mijn zus als de vriend vechten nu een ongelooflijk zware strijd.
De lijdensweg die deze mensen afleggen treffen me het diepst,het geeft je een gevoel van onmacht,onrechtvaardigheid,machteloosheid…..
Maar zij zijn niet alleen…Jaarlijks worden in België alleen al meer dan 50000 nieuwe gevallen vastgesteld !!
Het onderzoek naar nieuwe behandelingstechnieken kost smakken geld,
ik hoop dat ik via mijn passie voor het mountainbiken hierdoor een klein steentje kan aan bijdragen.

THE RACE:

PAIN HAS A NAME…

Salzkammergut Trophy Extreme…210km,7000 hoogtemeters.
“The toughest one-day mountainbike race in the World”.

Elk jaar in juli is het stadje Bad Goisern,gelegen aan de mooie Halstättersee te oostenrijk “the place to be” voor mountainbikers die de uitdaging willen aangaan om hun persoonlijke grenzen te verleggen.
Starten doe je om 5u ‘s morgens…met +/- 300 bikers,het parcours 210km lang,goed voor zo’n 7000 hoogtemeters (dit komt overeen met 5x de beklimming van de Mont-Ventoux!!! maar dan off-road ) zorgen ervoor dat slechts iets meer dan 50% van de starters de finish halen.
Het merendeel van de finishers bereiken na 14à15 biken uur de eindmeet…dit is ook de tijd die ik vooropstel,Finishen is het hoofddoel van deze onderneming!!

In 2007 heb ik hier de 110km gereden in 6u25m. goed voor een eerste plaats van de 54 gestarte Belgen,dus het parcours ligt me wel maar natuurlijk is een koers van 6uur niet te vergelijken met een koers van 14 uren.
Deze Extreme uitdaging wil ik aangaan omdat ik me ervan bewust ben dat kankerpatiënten hun pijn en lijden nog veel erger is,dag in,dag uit,maand in,maand uit,jaar in,jaar uit……!!
Meer info over de race,foto’s,video’s en dergelijke vind je via
http://www.salzkammergut-trophy.at/

BIKEAID.BE - RACE AGAINST CANCER.

Ik ben in contact gekomen met de rijders van BikeAid.be via mijn goede vrienden Pat van Stappen & Peter Hendrickx.
http://vbsgoescapeepic.be/
Pat & Peter zijn twee van de vrienden die mee naar Zuid-Afrika reizen in Maart 2010 om de adembenemend mooie Cape-Epic te biken…een 8-daagse mountainbike race in een uniek decor,dwars doorheen de national parks van dit mooie continent.
Voor deze onderneming hebben zij het BikeAid.be project voor kom op tegen kanker uitgekozen en langs deze weg hebben zij veel geld kunnen bijeenbrengen voor dit initiatief...een dikke proficiat P&P !!!!!!!!
Bikeaid.be is een team van fietsers dat zich willen inzetten voor het goede doel.
Hoofddoel van BikeAid.be was een fietstocht van Tsjernobyl naar Brussel in Mei 2009,in 11 etappes is deze uitzonderlijke afstand afgelegd.
De organisatie kan rekenen op de steun van toppers zoals Robbie McEwen,ex Belgisch kampioen Jurgen Roelandts,Bert Roesems,Kenny De Haas…ea
Ondertussen heeft BikeAid.be al meer dan 50000 euro bijeengebracht,deze opbrengst gaat integraal naar KOM OP TEGEN KANKER.

Meer info over dit iniatief en de rijders vind je op http://www.bikeaid.be/index.html

HOE KAN JE ME STEUNEN?

Bedoeling is dat ik voor deze uitdaging op zoek ga naar jullie steun!!
Je kan het project BikeAid/Kom op tegen kanker steunen met het
“ 1 euro per kilometer” principe.
Ik schat dat ik tussen Januari & Juli 2010,zo’n 7 à 8000 kilometers in de benen zal hebben.
Dus elke kilometer (lees euro..) is welkom!!

Voor dit evenement ga ik T-Shirts laten maken,bedrijven & zelfstandigen die minimum 75€ bijdragen worden met logo vermeld op deze shirts alsook op mijn deze blog

Eind juli zal het totaal bijeengebrachte bedrag officieel overhandigd worden aan de mensen van BikeAid..Race Against Cancer.
Voor meer info kan je me steeds contacteren via:
0475.29.45.82 of via six13@telenet.be of marc@labosmeets.be
De voorbereiding,trainingen,tussentijdse overzichten en zoveel meer kunnen jullie ook volgen via deze blog

De kans is dus groot dat jullie mij de komende weken ziet afkomen met een mapje en de vraag om enkele eurotjes in dit project te steken...

Graag zou ik willen vragen om de link van deze blog door te mailen naar zoveel mogelijk mensen...iedereen die dit project wil steunen kan zijn bijdrage storten op rekening nummer: 733-0133880-50 met vermelding BikeAid.be en naam.

Geintreseerden voor de mooie BikeAid fietstenue's kunnen deze ook via mij bestellen!!

ALVAST BEDANKT VOOR JULLIE STEUN !!!

Happy New Year 2010

2009-12-30T22:16:00.000-08:00

Voor iedereen de allerbeste,sportieve wensen voor een goed en vooral gezond 2010!!!!

Blok 2 afgewerkt.

2009-12-27T05:07:00.000-08:00

2de blok met duurtrainingen is ondertussen ook gepasseerd.
Het weer begint wel zijn invloed te hebben,maar dat was nu eenmaal te verwachten natuurlijk.
Een portie mentale kracht samen met de nieuwe Shimano winterschoenen hebben er toch voor gezorgd dat de nodige kilometers getraind zijn (met dank aan Wim “the need for speed” Van Otten voor de zondagse duurtrainingen door weer en wind).
Hopelijk blijft het niet te lang vriezen zodat we’s zaterdags nog een paar keer samen met de Epic-Bikers de tochten vanuit de Brandweerkazerne in Schoten terug kunnen hervatten.

In het derde blok ga ik beginnen met wat intervals in te lassen, brugtrainingen, blokskestraining, ed,om zo de kracht en de explosiviteit langzaam op peil te brengen.
Het gaat dus stilaan wat intensiever worden.
Toch zal dit alles zeer voorzichtig moeten verlopen vermits ik sinds een dag of 2 terug last heb van de rug verdomme!!Het koude,natte weer zit daar volgens mij tussen want het is steeds in dezelfde periode van het jaar dat het probleem opduikt.

By the way…ik ben ondertussen ook nog met een nieuw projectje gestart waarbij ik alle steun zal kunnen gebruiken!!
De eerste contacten zijn zeer positief onthaalt en alles wordt nu in het werk gesteld zodat ik hopelijk ergens half januari hiermee kan van start gaan..Dus hou de blog in de gaten te komende weken!!

CU…

Eerste trainingsblok zit erop

2009-12-02T12:38:00.001-08:00

November zit er al op sé…Na 4 weken lange rustige duurtrainingen kan ik deze week genieten van een aktieve « rustweek ».
Dwz..slechts de helft aan kilometers en meer rust.
In totaal heb ik vorige maand 862 km op de weg,293 km met de mountainbike,91km op de rollen & 50km op de piste gereden,goed voor een totaal 1296kmkes.
Daarnaast nog een sessie of 2 per week aan de compex.
Niet slecht als eerste blok,enkel de laatste week zat het weer serieus tegen en was het ook een mentale training om in de gietende regen te vertrekken…(om dan maar te zwijgen over het vele kuiswerk aan de bikes…maar ja..we hebben graag dat het blinkt hé…;-) ).
De laatste week had ik echt het gevoel dat het soepel begint te draaien dus we zijn goe bezig….
Nu nog effe genieten van de rustweek en dan steken we nog een tandje bij..

Tot gaauw.

Planning 2010 draait op volle toeren

2009-11-16T11:39:00.000-08:00

Daar we hopen op een supercompensatie na ons Zuid Africaans avontuur is het samenstellen van de kalender voor de rest van het seizoen serieus op gang geschoten.
1 marathon is reeds zeker….op zondag 26 Juni zullen we de “muur van Frammersbach” weer opknallen in de “Spessart-Bikemarathon” te Duitsland.
Check out http://www.spessart-bike.de/Marathon/marathon.html
Hier hebben we vorig jaar zo een tof weekend gehad dat deze zeker niet mocht ontbreken.
De rest is nog onzeker,wat me enorm aanspreekt is de “Monte Genoroso Bike Marathon” in het Zwitserse Mendrisio, op 6 juni
http://www.montegenerosobikemarathon.ch/
Next zou dan “Payback time” moeten worden in de gevreesde Salzkammer Extreme op 17 Juli in Oostenrijk. http://www.salzkammergut-trophy.at/show_page.php?pid=206
220km,7000 hoogtemeters…Pain has a name!!!
Als we dat overleven wordt het in Augustus een moeilijke keuze…
Tijdens de zeer leuke babyborrel van Cape-Epic maatje Krikke en zijn vrouwtje viel het op dat vele Bike Buddies plannen hebben om een aanval te doen op mijne Cristalp eindtijd!! http://grand-raid.ch/
Nu heb ik dat vandaag eens opgezocht en die valt op 21 augustus.
Dilemma...dilemma...want das 1 week na de Leadville 100 in Colorado. http://www.leadvilletrail100.com/
Deze uitzonderlijk zware race wordt gereden in het hartje van de Rocky Mountains en werd dit jaar gewonnen door niemand minder dan Lance “The Boss” Armstrong himself!!
160 zware kilometers want meer dan 50% van de deelnemers heeft meer dan 12 uur!! nodig om de klus te klaren.
Wat die Colorado betreft heb ik al serieus wat opgezocht en de beste (lees goedkoopste) oplossing zou een mobilhome huren zijn.
Als we met 4 man zijn komt dat op slechts 200 euro per persoon voor een hele week,das evenveel dan elke nacht een hotel maar dan heb je de vrijheid en is de verplaatsing van 2x160km van Denver Airport naar Leadville al opgelost.
Ik had gevlogen op dinsdag en 1 week later op dinsdag terug (prijskaartje +/- 450 euro)...daar de cristalp tegenwoordig ‘s zaterdags gereden wordt moeten we
‘s woensdag al vertrekken naar het Zwitserse Verbier.
Dus het wordt kiezen...beide is niet te doen.
Tot nu toe hadden Lieven & Jeroen wel zin om in het Rocky Mountains avontuur te stappen maar er is nog niets beslist...ook Luc en eventueel Wim hielden een optie open.
Ik weet het is nog lang maar voor die Leadville moet ik zeker in december proberen te onderhandelen met de organisatie om die lottery te omzeilen dus gaan we binnekort de koppen eens bijeen steken en de knoop doorhakken.
Als inderdaad zo een grote groep richting Verbier trekt om de "Lona" op te spurten is dat sowieso een bangelijke trip.
Daarentegen zijn de Rockies weer iets totaal nieuw!!....zoals ik al zei.............Dilemma!!!!!!
Als afsluiter zou ik dan eindelijk eens de “Roc d’Azur” op mijn palmares willen zetten…http://www.rocazur.com/index.php
Wim,Luc en Lieven zouden daar ook van de partij zijn in het Zuid Franse Fréjus…dus het moet er nu maar eindelijk eens van komen…nadeel is dat we dan al 8 oktober zijn dus dwz dat ik met de voorbereiding van de Cape-Epic meegerekend weeral zoet ben voor 11 maanden bikefun!!!

I’ll keep you posted…

Cape-Epic stages

2009-10-30T11:50:00.000-07:00

Vandaag is de route bekendgemaakt...gene kattepis zenne!!!

STAGE 1: Date: 21 March 2010Start/Finish: Diemersfontein to Ceres

Distance: 117k

Climbing: 2190m

STAGE 2: Date: 22 March 2010Start/Finish: Ceres

Distance: 90km

Climbing: 1625m

STAGE 3: Date: 23 March 2010Start/Finish: Ceres

Distance: 115km

Climbing: 2280m

STAGE 4: Date: 24 March 2010Start/Finish: Ceres to Worcester

Distance:86km

Climbing: 1640m

STAGE 5: Timetrial Date: 25 March 2010Start/Finish: Worcester

Distance:27km

Climbing: 860m

Stage 6: Date: 26 March 2010Start/Finish: Worcester to Oak Valley

Distance: 123km

Climbing: 2240m

STAGE 7: Date: 27 March 2010Start/Finish: Oak Valley to Oak Valley

Distance: 99km

Climbing: 2160m

STAGE 8: Date: 28 March 2010Start/Finish: Oak Valley to Lourensford

Distance: 65km

Climbing: 1640m

Start 20 weken durende voorbereiding CAPE-EPIC.

2009-10-29T13:17:00.000-07:00

Eindelijk is het zover…dit weekend nemen we de draad terug op en beginnen we aan de opbouwfase naar wat het hoogtepunt moet worden van het volgende jaar.
De wedstrijd wordt gereden over 8 etappes in de Westelijke Kaapprovincie,en speelt zich grotendeels af doorheen de ongerepte en mooiste natuurparken van Zuid Afrika.
De totale afstand bedraagt 725km met zo’n 14600 hoogtemeters.
De deelnemers komen uit zo’n 50 verschillende landen wat van de Cape Epic de meest internationale mountainbikewedstrijd maakt.

Hopelijk zijn de weergoden ons goed gezind wat het wordt een voorbereiding in volle winter en diegene die me kennen weten dat de kou niet mijn sterkste kant is.
Mentaal ben ik er in ieder geval klaar voor…het seizoen 2009 was niet echt super en na de Salzkammer in Oostenrijk was de goesting kompleet over,met als resultaat dat ik ne kilo of 3 te zwaar ben en als er is doorgetrokken wordt op de fiets ik direct voel dat de form ver beneden niveau is….I’ll be back!!!!

Sponsorrit Peter & Pat

2009-09-07T12:25:00.000-07:00

Bikers,

Diegene die volgende zaterdag een toerke in groep willen fietsen voor het goede doel....Onze Cape-Epic makkers Peter & Pat richten een sponsorrit in,90 kilometerkes in groep met volgwagen en achteraf de mogelijkheid in ne Leffe en een spaghettike...allen daarheen zou ik zeggen

Salzkammer Extreme 2009..Worst case scenario

2009-07-20T09:26:00.001-07:00

Zonder woorden!!!

What's next??...Cape-Epic in Zuid Africa...int zonneke!!!!!!!!!!!!!

Moreturi te salutanti

2009-07-20T07:28:00.000-07:00

Zij die gaan sterven groeten U...

Bad Goisern…(Oostenrijk)..Vrijdagavond 20u30…De wekker staat op kwart na 3 vannacht..We moeten immers om 5u aan de start staan van de Salzkammer Extreme,“The longest MTB race in Europe”.
210km/7000 hoogtemeters,als de benen meezitten hadden we gehoopt om een eindtijd neer te zetten ergens tussen de 14 & 15u.
Probleem is dat de weersvoorspelling bijzonder slecht is!Ganse dag regen…13 graden in de vallei en slecht 5 graden boven op de cols en misschien zelfs sneeuw.
De moral zit dus zeer laag want den deze kan nu eenmaal niet tegen da strontweer en het maakt alles nog veel moeilijker berijdbaar wat de opdracht bijna onmenselijk gaat maken.
Zelfs vorig jaar in goede weersomstandigheden zijn slechts 150 van de 375 gestarte bikers aangekomen!!
Ik moet zeggen…hier zitten met teammate Paul is gene cadeau..hij had al enkele weken geleden laten weten dat hij de lange afstand niet zag zitten en hij ging hier zijne nummer inruilen voor een startplaats bij de 110km rijders.
Dat was dus zonder de organisatie gerekend die onverbiddelijk weigert om afstanden te switchen.
Gevolg Pol Col zit hier al 2 dagen te zeggen dat het niet gaat lukken,we gaan kou hebben,we gaan dit,we gaan dat…ik probeer er zo weinig mogelijk aan te denken en hij heeft het over niks anders…ni gemakkelijk zenne,da belooft voor morge!
We hebben afgesproken dat we samen in “Transalp”stijl de uitdaging gaan aangaan maar als hij morge weer begint te zagen zet ik gewoon mijnen i-pod aan…;-)

Alle gekheid op een stokje…ik vrees dat we morgen serieus door den beton zullen moeten,zowel fysiek…maar mentaal zal het ook gene kattepis zijn.
De meeste marathons rijden we ergens tussen de 6 uur en de 9 uur en dan ben je meestal totaal choco…15 uren offroadbiken en dan nog in slecht weer,met beklimmingen van 20% en in totaal klim hoogtemeters die overeenkomen met 5x de Mont Ventoux,ik ben er eerlijk gezegd nie gerust in.

Sloppel

Alpe-d’Hueztoestanden in SpessartBike

2009-07-01T10:51:00.000-07:00

Afgelopen weekend afgezakt naar het duitse Frammersbach om de 117km lange Spessartmarathon te rijden.Het FlandriaTeam bestond uit Lieven,Paul en mezelf,verder was er Luc (Muddie Buddies),Steven (Freebikers) en Wim Stijnen (La Pipe).
Jeroen was na 3 dagen platte kak zo verzwakt dat hij wijselijk besloot om samen met Vicky langs de kant voor de support te zorgen.
Om 8 uur s’morgens vertrekken is vroeg voor een relatief korte marathon en Luc had er duidelijk het meeste last mee…eerst gaat de “rooie kogel” al plat op zijnen buik op een brugje op weg naar de start en eenmaal aan de start komt hij tot de vaststelling dat zijne Camelback nog in de mobilhome ligt…
Het startvak voor de lange afstand is slechts gevuld met 200 bikers…het meerendeel van de deelnemers kiest hier voor de korte afstand.
Stipt 8 uur is het dan zover,het tempo ligt enorm hoog,ik probeer in het juiste ritme te komen en me niet te laten vangen aan een snelle start.Luc daarentegen schiet als een raket voorbij…hij zal nooit luisteren hé!!
Het parcours is prachtig en op enkele zeer steile stukken na is het in mijn voordeel,klimmen op “de grote plateau”da doen we het liefst!
Paul is ondertussen stillekes in mijn wiel komen te zitte maar zegt niets,pas in een scherpe bocht zie ik in mijn ooghoek dat hij het is.Samen rijden we in Transalp stijl verder…nog steeds in een goed ritme en op reserve tijdens het klimmen,op de tussenstukken en in de afdalingen gaan we wel voluit…tis zo plezant hé!!
Na 50 km beginnen we aan de afdaling naar Frammersbach…snel nog iets eten en goed op adem komen want dan is het zover..Scherpe bocht naar rechts (zien da je goed geschakeld hebt of je staat te voet)…de Grabich!!!..ne muur van 20% ,eerst asfalt en na een 400m gaat het over in het bos en het blijft maar duren.
Normaal gezien doet zo’n stuk enorm pijn maar hier voel je er niks van…zoveel volk,zoveel lawaai…dat hebben we nog nergens meegemaakt..rijen dik met toeters en bellen,vlaggen,spandoeken..noem maar op..de mensen worden zot en schreeuwen ons naar boven…puur kippevel.
Paul komt in de eerste meters naast mij rijden,schreeuwt me in het oor “deez is bangelijk hé!!” gaat recht op de trappers staan en schiet naar boven…later vertelde hij ons dat zijn hartslag tijdens die klim steeg tot 196..puur door de adrenaline.
Ikzelf weet dat zulke steile stukken mijn ding niet is en probeer niet te forceren en te genieten van dit mooie schouwspel…op het moment dat we de asfalt verlaten rijdt Pol Col zo’n 100m voor me uit en denk ik…dat komt wel goed daar knal ik straks wel naartoe.De klim in het bos bleef echter nog lang duren en eenmaal boven was mijnen teammate niet meer te zien…nog steeds geen paniek,mijn stukken moeten nog komen en ik voelde me nog steeds goed.
Maar Paul was ook goed en ik heb hem pas aan de finisch teruggezien..met een big smile on his face…knap gereden makker!!
Ikzelf heb de tweede ronde constant het tempo hoog kunnen houden en had steeds een goed gevoel en toch kon ik geen plaats meer winnen..integendeel af en toe kwam er nog ne sterken duitser overgeknald…
O ja…en dan was er nog de Lieven hé…onze kopman knalt in dit sterke deelnemersveld naar een 30ste plaats en rijd ons op maar liefst 45 minuten…hij was gewassen en geschoren toen we binnenbolden…onvoorstelbaar wat een progressie onze champ gemaakt heeft…das buiten categorie,daar hebben we het laatste nog nie van gezien!!!!
Steven rijd een sterke wedstrijd en komt zeer tevreden binnegebold na 6u33m…ook Wim is tevreden en vooral heel proper…die zijn vrouwtje ziet die graag thuiskomen denk ik.
Luc sloot de rij af…had na zijn snelle start een klopke van den hamer gekregen maar heeft dit avontuur toch ook weeral op zijn palmares staan…Proficiat aan allen en bedankt aan Vicky & Jeroen voor de Support!!
Nog even dit…Spessart staat volgend jaar bij ons terug op de agenda…zowel het parcour,de sfeer,de organisatie,de streek,den apres-bike zijn de max en is daardoor voor ons één van de allerbeste marathons die we gereden hebben…noteer hem in jullie agenda!!

CU…Marc

Cape-Epic maatje Paul tussen de grote jongens.

2009-06-23T12:38:00.000-07:00

Mijnen teammate meent het wel...vorige week een weekske gaan trainen in "La douce France"in de buurt van de Dauphine Libere,en wie komen ze daar tegen....

SKS Bikemarathon,Sundern Hagen (D)

2009-04-28T10:20:00.000-07:00

105Km.....2475hm

Voor het derde jaar op rij stond dit weekend “den beer van Sundern” op het programma.
Met maar liefst 18 man waren we afgezakt waaronder 7 “Flandria Bikers”.
Vrijdagmiddag hebben we 47 kmkes de beentjes losgereden,nummer afgehaald,op de foto met Hanka Kumpernagel en Mike Kluge,bikes in orde gezet en ne Shnitzel (extra large!!) naar binnen gespeeld.De sfeer in ons hotelleke was schitterend en de “Krikke” was weer in form dus onze lachspieren werden ook getraind.
Door de rugproblemen had ik me voorgenomen hier een training van te maken en slechts 1 ronde (55km) mee te rijden en dan te stoppen en eventueel nog wat uit te rijden op de weg.
Het weer was prachtig,het zou een warme dag worden en das in ieder geval al in mijn voordeel.Om 10u45 was het dan zover,onder de tonen van “the final countdown”werden de 1000 bikers losgelaten en konden we aan de bekende zware asfaltklim beginnen,vorige jaren was het hier knallen om in een zo goed mogelijke positie boven het veld in te duiken maar nu pakte ik het zeer rustig aan en reed vlotjes in het wiel van Pol Col zonder te forceren naar boven.Pol bouwt zo’n marathon altijd op door vrij rustig te starten,proberen niet te forceren om dan op stoom te komen en de 2de helft de gas open te draaien.Ik denk dat we ongeveer 30km samen gereden hebben in “Transalp”stijl en hadden ondertussen oa Filip,de 2 luccen,Kurt,Ghunter (lekke band) terug ingehaald en zagen op sommige stukken dat Jeroen,Dirk en Guyke niet ver voor ons reden wat Paul deed versnellen om tot bij hen te rijden,daar ik voelde dat dit voor mij te snel ging liet ik hem rijden en reed mijn eigen tempo.
Buiten alle verwachtingen in reed ik vlot mee en had ik een goed gevoel,ik reed nooit op kracht naar boven (wat eigenlijk mijn specialiteit is) maar wou op die manier de rug zoveel mogelijk sparen.Na 55km passeerde ik de finish maar ik voelde me nog zo fris dat ik besloot om nog wat door te rijden,ik kon eventueel aan hotel “Panoramblick” ook nog uit stappen.
Ik besloot van een tandje bij te steken en dit ging wonderwel echt goed en ik begon de ene na de andere biker op te rapen tot ik plots Paul en Dirk in het zicht kreeg (ik verschoot me nen bult!)ik was nog nie zo slecht bezig.Paul had te weinig gegeten en kreeg daar de rekening voor betaald.Bij Dirk was het beste eraf maar hij pikte toch nog aan en samen reden we naar Guyke die me bekeek van “wa komde gij hier doen”.5 km voor de finish begonnen we met ze’n drieën aan de verschrikkelijk zware klim naar het bos boven het dorp,door het gebrek aan lange trainingen had ik schrik dat ik hier in een kramp ging schieten maar tot mijn verbazing ging ik nog vlot naar boven en wanneer we links de wei indraaide zag ik dat ik een serieus gat geslagen had,ik schakelde direct naar het middenblad om de kloof zo groot mogelijk te maken omdat ik wist dat Guyke in de afdaling naar finish nog als een steen naar beneden zou knallen.Het lukte me zonder problemen en na 5u02m zat mijn doorgedreven training J erop.Lang leve de “epidurale”.De Schroyen Brothers bewezen hier dat ze ook in 2009 goe bezig zijn en “Voske” zou wel eens de revelatie van dit jaar kunnen worden.
Dikke proficiat aan iedereen,we hebben er weer van genoten.

47ste Lieven (La pipe) van 300 deelnemers in 4u37m44s
62ste Marc Vos (Flandria) in 4u48m07s
76ste Jeroen (La Pipe) in 4u52m31s
96ste Marc Roggen (Flandria) in 5u00m10s / 22ste Master van de 96 deelnemers
101ste Guyke (La Pipe) in 5u00m46s
107de Dirk (La Pipe) in 5u02m24s
117de Paul Andries (Flandria) in 5u06m38s
145ste Luc janssens (Flandria) in 5u19m34ss
148ste Ghunter (La Pipe) in 5u19m50s / lekke band
155ste Filip Evenepoel (Muddy buddies) in 5u22m58s / 2x lek
181ste Pat “von Stap” (Brandweer schoten) in 5u29m55s
188ste Kurt Verhaegen (Flandria) in 5u32m50s
194ste Luc “Red bullet” (Muddy Buddies) in 5u36m22s
214de de Krikke in 5u43m05s
217de Peter Hendrickx (Brandweer schoten) in 5u44m38s
237ste Jef van den Eeden (Flandria) in 5u54m54s / lekke band
263ste Rudi van den Eeden (Flandria) in 6u17m27s
270ste Martine Vervloet (Flandria) in 6u23m14s 2de plaats senioren2

South Africa here we come !!

2009-03-30T05:09:00.001-07:00

Vannacht om 12u gingen de online inschrijvingen van start voor Cape Epic race 2010.
Enkel de eerste 100 inschrijvingen waren gegarandeerd van hun startplaats,de rest komt in een “Lottery pot” te zitten en zullen door lottrekking bepaald worden of ze al dan niet mogen starten.Gelukkig dankzij de snelle vingers van maatje Nico hoeven wij alvast niet te wachten op bevestiging,rond half 1 deze nacht hadden we reeds de verlossende mail v/d organisatie dat “Flandria Bicycle Team”met Riders Roggen Marc & Andries Paul aan de start zullen staan in maart 2010!!

De wedstrijd wordt gereden over 8 etappes in de Westelijke Kaapprovincie,en speelt zich grotendeels af doorheen de ongerepte en mooiste natuurparken van Zuid Afrika.
De totale afstand bedraagt 780km met zo’n 16500 hoogtemeters.
De deelnemers komen uit zo’n 50 verschillende landen wat van de Cape Epic de meest internationale mountainbikewedstrijd maakt.
Nog meer goed nieuws toen we hoorden dat de 3 overige ploegen met oa “Pat von Stapp”,Lieven & de Krikke,en Guyke & de Ghunter ook allemaal binnen zijn.
Met acht man…het avontuur kan beginnen!!!!!!!!!!!!!

Meer info,foto’s en fimpjes vindt je alvast op http://www.cape-epic.com/live/

Shit Happens

2009-03-11T08:31:00.000-07:00

3 maanden ben ik nu al aan het sukkelen met de rug en het ziet er niet zo best uit.Het begon langzaam te beteren waardoor ik terug rustig kon beginnen te trainen maar gisteren moest ik niezen en het was alsof ze een mes in mijne rug staken,een helse pijn...met als gevolg terug platte rust!!Heb vanmiddag een eerste epidurale inspuiting gekregen en ik hoop dat daarmee de pijn toch wat zal verminderen...wat vaststaat is dat het seizoen 2009 vol vraagtekens zit,voorbereiding is er heleaal niet geweest en het ziet ernaar uit dat die ook niet zo direkt zal kunnen beginnen.De duitse marathons in april en mei kan ik al op mijnen buik schrijven vrees ik en moest er sprake zijn van een operatie zal ik alles kunnen schrappen (zelfs Cape-Epic komt dan in gevaar!!).
We zien wel,voorlopig wil ik enkel van de pijn vanaf en leg ik me erbij neer dat ik nog niet zo direkt in de zo mooie nieuwe teneukes zal kunnen schitteren.
Groetjes van de platte....

Update kalender 2009

2009-01-20T06:04:00.000-08:00

De datums voor 2009 liggen zo stillaan vast,er zijn wat wijzigingen kwestie van zoveel mogelijk samen met de makkers erop uit te trekken.
De dagen dat we het snot uit onze neus gaan rijden zijn alvast...

25 april Sundern-Hagenbikemarathon (Duitsland) 102km/2375hm
1O mei Parijs-Roubaix VTT (Frankrijk) 120km (toertocht,geen wedstrijd!)
28 juni Spessartmarathon (Duitsland) 120km/3300hm
18 juli Salzkammer Extreme (Oostenrijk) 210km/7000hm!!
9-10-11 oktober Roc d'Azur (Frankrijk) 83km/2700hm
25 oktober Feurteventura marathon 150km,aanrader en perfecte seizoensafsluiter.

Nu nog hopen dat we de rug snel in orde krijgen zodat de trainingen kunnen hervat worden...heb er zin in!!

Pain has a name!! Salzkammer Extreme.

2009-01-04T08:26:00.000-08:00

Op zaterdag 18 juli gaan Pol Col en ik de grens nog maar eens verleggen...we zullen dan samen starten in de langste en zwaartse ééndagsmarathon van Europa,de gevreesde Salzkammer Trophy Extreme in Oostenrijk (208km en 7010hm!!...das naar het schijnt 5x de Mont Ventoux).
Ik schat dat we met dat ritje +/- 14 uur zoet zullen zijn dus de uithoudingstrainingen zullen dit jaar extreem lang worden vrees ik.Elk jaar haalt slechts 50% van de deelnemers de eindmeet,de tijdslimiet van de organisatie is 16 uur.
Een mooi verslag van wat ons te wachten staat vind je op http://www.braincode.be/fotos/20070714salzk/
en uiteraard op de site van de organisatie
http://www.salzkammergut-trophy.at/show_page.php?pid=206

Luc de Rooie kogel zal op de 110km zijn tijd van 2007 proberen te verbeteren...dus als er nog geintereseerden zijn om mee af te reizen naar het mooie salzkammer gebied laat het ons dan tijdig weten hé.

Flandria Bicycle Team in 2009.

2008-12-08T11:38:00.000-08:00

Teammate Paul zat al een tijdje met het idee en heeft van de winterstop gebruikt gemaakt om op zoek te gaan naar nieuwe sponsors ,eenmaal die binnen gehaald te hebben begon het leuke knip- en plakwerk om het samenstellen van de mooie,sportieve outfit.
Het resultaat oogt echt fantastisch,mooi detail is de Belgische driekleur,daar de meeste van onze uitdagingen in het buitenland plaatsvinden.
Uiteraard willen we onze sponsors bedanken voor hun bijdrage!!
De outfits kunnen aan zeer democratische prijzen besteld worden via p.andries@skynet.be

Ondertussen ben ikzelf begonnen aan het samenstellen van een kalender voor 2009.
Indien ik nog wat bikers vind om samen erop uit te trekken zal het schema er ongeveer als volgt uitzien.
2 Mei-Bike festival Riva (Italie-107km-3580hm) mooie seizoensopener en bied de mogelijkheid om enkele dagen extra ter plaatse goed te trainen.
10 Mei-Parijs Roubaix VTT (Frankrijk-120km toertocht)
6 Juni-Beaumes de Venise (Frankrijk –cyclosportieve met de koersfiets op en rond de Mont Ventoux…ook hier met wat extra dagen om te trainen).
28 Juni-Spessart Bikemarathon (Duitsland-120km-3300hm…een aanrader volgens de kenners van het Reevaxteam!)
18 Juli-Salzkammergut Extreme! (Oostenrijk-220km-7800hm!!,de langste eendagsmarathon in europa…+/- 14uur bikefun…alé da hopen we toch)
25 Oktober-Fuerteventura bikemarathon(150km,zeer gevarieerd parcours en ook lekker extreem lang)
Vermits deze marathon ook als 2-daagse gereden kan worden hoop ik dat we hier de comeback van onze Wim”the need for speed” van Otten kunnen meemaken…na een lange herstelperiode en hopelijk een goede rustige opbouw zou dit een mooi punt zijn om samen naartoe te trainen…vermits het mooie canarische eiland ook nog goede mogelijkheden bied om te kitesurfen moet het lukken om mijn maatje zover te krijgen.
Wat opvalt is dat er voorlopig geen meerdaagse wedstrijd geplant is maar dat heeft alles te maken met de plannen om in 2010 de Cape-Epic in Zuid-Africa of de Transrockies in Canada te rijden.
Dus mates…laat maar horen wie wel iets ziet zitten in deze planning.
FLANDRIA BICYCLE TEAM RULES IN 2009!!

een pak friet,2 zakken chips en een koppel Leffe's later..

2008-11-05T19:23:00.000-08:00

Na een verschrikkelijke terugvlucht met 31uur!! vertraging (wat ons wel een extra dagje Singapore opgebracht heeft) zijn we terug in het koude belgië.Op Zaventem stond de supportersclan weer trouw op post met de Cava...het was een heerlijk terugzien.Nogmaals bedankt aan iedereen en ook aan allen die het enthousiast gevolgd hebben,ben geschrokken hoeveel mensen er mee bezig waren...echt tof!!

Aan mijn Bikebuddies,waarvan ik weet dat er enkele ook dromen van ooit de Trophy te rijden kan ik maar één ding zeggen...doen verdorie!!Het is een uniek evenement...het parcours,het slapen in de tenten,de prachtige natuur,de sfeer onder de rijders,geen comfort maar daartegenover onvergeetelijke aankomstplaatsen,river crossings,vriendschap met kerels van over de hele wereld...ik noem het echt de Paris-Dakar voor mountainbikers.

Daar het gros van de deelnemers wegrenners zijn en het parcours van een 6-tal ritten voor hen ideaal terein is raad ik wel aan om daar specifiek op te trainen en eventueel enkele koersen bij één van de nevenbonden zoals de WAOD te rijden...want het gaat hard.

Aan mijn Aussiemate Mario...nogmaals proficiat..het is een sterk staaltje van doorzettingsvermogen...en bedankt voor de 3 weken...je was een toffe reisgezel!!

Aan mijn vrouwtje Martine...bedankt om deze droom mee te helpen realiseren...love you!!

And what's next vragen sommigen zich af...wel eerst en vooral ga ik een weekske of 2 niet met fietsen bezig zijn alhoewel ik al uitkijk naar onze zondagse toertochten met de maten...maar ik denk dat het beter is om de riem er effe af te leggen.

Volgend seizoen moet ik nog een kalender samenstellen maar de volledige Salzkammer (220km) in Oostenrijk lijkt me nog een uitdaging...ook de 5 daagse raid in Tunesië spreekt me wel aan maar er staat nog niks vast.

Wat wel in fluo aangeduid staat is maart 2010....de Cape-Epic in Zuid Africa...dat is mijn volgend groot avontuur..8 daagse marathon in de stijl van de Transalp..maar das nog lang...eerst ga ik nog wat nagenieten van het Down Under avontuur.

Thanx...and remember....One Life,Live it!!!!!!!!!!!!!!

Stage 10 : Ayton-Cape Tribulation 49km/700hm

2008-10-30T22:47:00.000-07:00

Rustig tegen 20km/u achter de wagen…fotokes trekken,handjes schudden,grapjes uithalen…het zit erop,wegens een nog vrij zware valpartij in één van de laatste afdalingen wordt er besloten om de ganse rit in groep te blijven.
En dan eindelijk…na +/- 47 uur fietsen in de brandende zon het bord “Welcome in Cape Tribulation”.We slaan linksaf een zigzag weg in door het regenwoud en dan plots….het strand..de finish…veel volk…fotografen..cameramensen…en het water.
Weeral een onvergetelijk moment.Vele bikers knallen met fiets en al het water in..ik weet niet welke foto’s ik eerst moet nemen.Mario duikt ook direkt de golven in…iedereen is dolgelukkig dat ze het gehaald hebben.
De organisatie heeft grote koelboxen met bierblikjes voorzien dus het feest kan beginnen.
De huldiging vind ook plaats op het strand,van elke categorie worden de eerste 5 op het podium geroepen en krijgen een trofee…this is my one moment of fame…”on the fourth place with the masters 2…from Belgium…Marc Roggen…hier ben ik best wel trots op,het is een droom die in vervulling gaat.
Vanavond slapen we in een luxehotel….eerst een groot galafeest van de organisatie en dan terug een zacht bed…een lekkere douche…pinten drinken en ervan genieten.
You hear more when we are back in Cairns…LET THE PARTY BEGIN!!

Stage 9 :Cooktown-Ayton 123km/1900hm

2008-10-29T12:28:00.000-07:00

Vanmorgen kroop ik uit mijn tent en ik wist het meteen…dit wordt afzien,ik voelde me zo slap als een vod…het vat is leeg.Na 28km toen we de gravel weer opdraaiden moest ik dan ook de groep laten rijden,nog 95km te gaan en O-Grady,mijn dichtste concurrent zat nog vooraan dus ik kon het niet permitteren om op de “bus” te wachten.
Verstand op nul en proberen in het goede ritme te blijven…gelukkig was het vandaag een vrij technische rit met enkele pittige afdalingen wat toch een beetje in mijn voordeel is.
Tijdens deze 95km heb ik enkele malen aan Mario moeten denken…die had gisteren in de tent nog uitgerekend dat hij reeds 900km alleen gereden had…bijna niet te vatten!!
De prachtige natuur maakte de lijdensweg voor een deel minder maar ik heb nog nooit zo de kilometers afgeteld als vandaag denk ik.Na 5u40m ben ik samen met één van de Tsjechen (die mannen kunnen dus ook doodgaan!) binnengebold..ben te moe om te gaan zien hoeveelste ik ben maar ik denk wel dat ik mijn 4de Masterplaats behouden heb.
Wat het klassement betreft zit de Trophy erop,de 10de rit morgen telt niet mee voor de uitslag,iedereen krijgt de tijd van de winnaar…het is in groep richting Cape Tribulation en de laatste 10km wordt er pas gekoerst…een beetje zoals op de Champs Elysee in de Tour de France.Gelukkig maar…want “I feel like shit”.
Terwijl ik dit verslagje maak komt Mario binnengebold dus ook hij heeft het gehaald…velen hadden eraan getwijfeld of hij dit zo uitrijden,mezelf incluis,but he did it…nice work mate!!

Stage 8 :Laura-Cooktown 143km/1050hm

2008-10-28T00:00:00.000-07:00

Door den beton vandaag !!
Wat een koers…we zaten met een grote groep bijeen maar telkens we een zandstrook indoken was er een valpartij…dit is het bewijs dat iedereen vermoeid is…ook ik deelde in de klappen,de vorige dagen wanneer iemand viel in het zand had ik steeds de reactie om er nog net langs te sturen maar vandaag lag ik er drie keer bij..gelukkig zonder erg maar het kostte telkens serieus wat energie om terug te keren.
Na +/- 85km hadden we een grote “River Crossing” direct gevolgd door een steile klim en op dat moment moest de leidster bij de dames Joan Bennet een gat laten..Karen en haar man Christophe hadden dit direkt gezien en trokken de gashendel open.
Daar het Australische Merida team hier al heel de week niet al te sympathiek over komt en het feit dat vanachter op hun shirt “Unbeatable” staat deed me beslissen om hier effe alles uit mijn kast te rijden voor ons belgenlandje om het gat definitief te slaan.
Het lukte…Joan brak compleet..gelukkig was het een stuk dat me goed lag dus kon ik nog enkele kilometers mee ronddraaien tot mijn benen volledig ontploften en ik de groep liet rijden.
Pas 25km voor de streep kwam de Meridatrein terug bij mij en het was meteen duidelijk dat ze niet al te happy waren en terecht,achteraf bleek immers dat Karen nu leidster is met 9 minuten voorsprong!!
Voor mezelf heb ik stilaan de 4de plaats bij de Masters 2 veilig gesteld denk ik…Vanderaerden en O-Grady…mijn grootste concurrenten waren ver achter vandaag.
143km in 5u36m (35ste plaats).
Morgen laatste zware etappe met veel klimwerk….dat wordt verstand op nul en aanklampen want ik ben stilaan “Total Loss”

Stage 7 :Mt Mulgrave-Laura 148km/1100hm

2008-10-27T01:36:00.000-07:00

Jongens toch…nu begint het echt zwaar te worden..langste rit en wat een ondergrond..kilometers lange corrigations en diep los zand,echt verschrikkelijk…we zitten midden in de outback en het wordt nog elke dag warmer.
We zijn momenteel nog maar met 69 in koers…de dokter heeft z’n handen vol om bikers die volledig gedehydrateerd binnen bollen aan de baxters te hangen.
Ikzelf heb vandaag na een 30tal kilometers de snelle groep laten rijden omdat ik wist dat het verschrikkelijk zwaar zou worden…we hebben dan een lange tijd met 8 man een groep gevormd maar in de stukken met het zand is het ieder voor zich en valt alles compleet uit elkaar.Gelukkig kon ik de de laatste 40km samen rijden met Matt…een sterke Australiër die veel ervaring heeft en de race perfect ingedeeld had.
Na 5u58m zat de helse rit erop…nog 3 ritten waarvan 2 hele zware.
Mijn kont doet zoveel pijn dat zelf zitten op een stoel ongemakkelijk is…onze poolse vriend verwoorde het als volgt”It feels like my ass is been f**cked by thoussand ants”.
Mario blijft mentaal zeer sterk vind ik,hij heeft hier weer 140km alleen gereden en had ongeveer 7u30 nodig maar hij is vastberaden de finish te halen en ik zie dat het hem gaat lukken ook..knap staaltje van karakter mate!!
Ik ga hier een pintje drinken..dat heb ik wel verdient…en morge…morge geef ik er nog is een lap op.

Stage 6 :Chillagoe-Mt Mulgrave 122km-500hm

2008-10-26T23:25:00.000-07:00

Dit was naar mijn gevoel de minst zwaarste etappe van de trophy.Wat er natuurlijk dan weer voor zorgde dat het tempo zeer hoog lag.
Verloren rijden was vandaag onmogelijk…100km rechtdoor en dan één afslag naar rechts en 20km rechtdoor tot aan de finisch.
Ik kon vrij makkelijk stand houden in de groep..maar het was constant opletten..;door de corrigations en het losse zand af en toe was een stuurfout soms fataal met enkele valpartijen als gevolg…Luc Gielen van D-Store was één van de slachtoffers.
In de groep zaten ook de beste Masters 2 bijelkaar maar nu had ik weer de pech dat Eric Vanderaerden deze rit uitgekozen had als zijn etappe en hij met de koplopers meegesprongen was.Ritwinst zat er dus weer niet in voor mij dus heb ik ook niet meegesprint aan de meet.
Na 4u03m zaten de 122km er weer op,alweer 30km/u gemiddeld…35ste plaats en 6de Master2.
De aankomstplaats is werkelijk ongelooflijk mooi…midden in de outback in the middle of nowhere…echt prachtig…maar ontzettend warm,temperaturen rond de 40 graden dus alle bikers die toekomen springen direct met koerstenue en al de lagoon in.
Morgen wordt het hel…langste en zwaarste etappe volgens iedereen die het kan weten,dus hopelijk haal ik de juiste benen uit mijne sportzak morgenvroeg
CU mates

Stage 5:Chillagoe-Chillagoe 100km/1000hm

2008-10-24T21:28:00.000-07:00

Dedju..dedju..stom foutje vandaag aan bevoorading 2 kost me veel tijd en plaatsen.Wat een crazy stage vandaag...50km op een gravelweg...gene meter vlak en dan gewoon keren en langs exact dezelfde weg terug.Tot aan het keerpunt na 50km zat ik in dezelfde snelle groep als gisteren net achter de toppers ,maar ik maakte de fout om als laatste van de grote groep de bevoorrading binnen te draaien en ik kon niet meteen mijn drinkbussen vinden..daardoor kwam ik net te laat terug de weg op...Karel sprong in één ruk terug naar de groep en ik probeerde op de grote molen het gat te dichten...ik strande tot op 100m verdomme en kreeg het niet meer dicht!!Gevloekt heb ik...wat volgde was 50km alleen met mijn kop in de wind...Highway to hell dacht ik bij mezelf tot ik een tijdje later plots 2 kangeroes rechts van de weg zag staan...ze bekeken me rechtstaand op hun achterste poten en toen ik dichterbij kwam huppelden ze de bush in...vreemd dat je bij een temperatuur van bijna 40 graden toch nog kippevel kan krijgen van zulke taferelen.Ik besefte wat een lucky basterd ik ben hier rond te rijden,schakelde een tandje terug en reed op eigen tempo naar de finisch.Door het feit dat niemand uit de achtergrond terug kwam weet ik dat de benen eigenlijk nog ok zijn.Halverwege zijn we nu...5 down...5 to go!
Vermits wat nu nog moet komen nog zeer zwaar gaat worden denk ik dat ik een dag of 2 niet met de snelle bikers ga blijven daar ik schrik heb om mijn motor op te blazen...so don't worry als het een paar plaatskes minder is...Ik ga mijn tempo wat proberen aan te passen aan het Dream Team die rijden voor Naomi Hanson..das normaal gezien een tempo dat me moet liggen en das nog een schoon poep om achter te rijden ook...;-)

35ste plaats....100km in 3u39m

Stage 4 : Gunnawarra Lagoon-Chillagoe 143km/900hm

2008-10-24T13:24:00.000-07:00

De op één na langste etappe en ik had superbenen vandaag.
We zaten met een groep van 12 man en het ging verschrikkelijk hard.Wat een kick om met snelheden van rond de 40km/u plots in ne zandbak te duiken voor enkele honderden meters,telkens weer opnieuw.
Het was soms bijten om bij te blijven maar het heeft beloont…na 4u48m zat de 143km erop..das net 30/u gemiddeld over de rotsen door het zand en de corrigations.
21ste plaats en 2de Masters…ze zijn hier van mij nog nie vanaf zenne.
Ook in het algemeen klassement schuif ik op naar de 29ste plaats….Goe bezig.

Mario komt ook stillaan in het goede ritme...vandaag binnen tijd gefinisched en ik moet zeggen...dikke chapeau maat want die rijd hier soms 100km helemaal alleen in die brandende hitte...knap staaltje van karakter mate!!

Bedankt ook voor de reacties...echt tof om wat feedback van het thuisfront te krijgen en te weten dat juliie het allemaal volgen!!

Stage 3 :Koombooloomba Dam-Gunnawarra Lagoon 122km / 2250hm

2008-10-24T13:23:00.000-07:00

Deze rit staat bekent als één van de zwaarste,zoniet de zwaarste van de Trophy,vandaar dat ik heb besloten om deze op mijn eigen tempo te rijden en niet mee te gaan met de groep van de vorige 2 dagen.
Na 12km beginnen we aan de “Powerline Track”…35km zeer steil klimmen en dalen,zeer technisch..dit is mountainbiken op z’n top!!
Vele lekke banden (sommige rijders 4à5 keer),valpartijen (eerste sleutelbeenbreuk is een feit).
Hier voel ik me in mijn sas en in de downhills ga ik dan ook vol gas…Na de aankomst zijn er enkele bikers die het “supercrazy” vonden hoe ik naar beneden knalde…maar tis zo plezant hé!!
Na bevoorrading 2 (70km) krijg ik een dipje en kom ik alleen te zitten..dit zijn de typische foto’s die je op het net vind…oneindig lange stukken rechtdoor…valsplat omhoog of omlaag..een brandende zon…maar wat een pracht van een natuur,dit gaat me nog lang bijblijven.Vanwege het dipje prop ik me weer vol met één van die verdomde “gellekes”,klets ne Red Bull achterover en jawel…ik kom weer terug in het goeie ritme.
Net op dat moment komt O-Grady met Naomi Hansen en Eric Vanderaerden aansluiten.
Darren O-Grady,wat een prachtkerel!!!40km tot aan de finish rijdt hij aan kop aan een waanzinnig tempo,af en toe kijkt hij even of zijn ploegmaat Naomi nog in het wiel zit,maar geen enkele keer vraagt hij steun aan Eric of mij…integendeel,als we na 6u04m. met ons vieren binnenrijden deelt hij schouderklopjes uit en vraagt hij aan zijn vrouw om een foto te nemen met zijn mates.
Uitslag: 33ste plaats…waardoor ik opschuif naar 31ste plaats in algemeen klassement.
Nog steeds 4de Master 2

Stage 2 :Irvinebank-Koomboolamba 107km-1400hm

2008-10-24T13:22:00.000-07:00

« Today is one of the easier stages of the Trophy » volgens ons roadbook.
Wel ik kan jullie zeggen…de eerste 10km dacht ik dat ik eraan moest..zo’n tempo man..nie normaal.Pas na 22km toen we op het asfalt kwamen kon ik wat in het ritme komen en zag ik dat de inspanning beloond zou worden…ik zat in een prachtgroep van 20 man met oa
O-Grady, het Karen team,enkele sterke Tsjechen en met mezelf meegerekend zaten de eerste 4 Masters 2 bijelkaar.
De zon was weer moordend en het tempo lag geregeld weer vlot tegen de 40km per uur.
Ik paste het “Jose de Cauwer” principe toe….ik zette me achteraan in de groep en at eerst anderen hun bord leeg vooraleer aan het mijne te beginnen.
Ik heb dit kunnen volhouden tot km 99…8 km van de finish had ik al een beklimming of 2 het heel moeilijk gehad om bij te blijven en op de volgende toen ook O-Grady eraf moest brak bij mij ook de veer en besloot ik om op eigen tempo binnen te rijden…er volgen tenslotte nog 8 ritten.
De klus was geklaard op 3u54m…35ste plaats en 4de Master2.
In totaalklassement 34ste en 4de Master2 (eerste belg v/d Masters).
Hopelijk recupereer ik goed want morgen staat één van de zwaarste ritten op het menu.
Keep fingers Crossed!!

Stage 1 :Mareeba-Irvinebank 80km-1100hm

2008-10-24T13:19:00.000-07:00

« One minute to start »….3…2…1…go !!!
De karavaan trekt zich op gang,3km geneutraliseerd achter de wagen en dan direct vol de gas open,nie normal..direkt 40km/u en meer,enkele kilometers verder al de eerste demarages van de Tsjechen.De wind komt van schuin links en er vormen zich verschillende waaiers.
Ik zit in de 3de waaier met oa Vanderaerden en het Karen Steurs team.
Ondanks onze groep uit +/- 20 man bestaat,valt het tempo toch wat terug daar niet iedereen goesting heeft om in de wind op kop te gaan rijden waardoor enkele bikers terug kunnen komen aansluiten waaronder Mario en Karel.
Na 36km eerste bevoorrading maar wat denkt ge…die zotten vlammen daar gewoon voorbij..snikheet is het!!
Mario besluit hier wel om te stoppen maar komt daarna helemaal alleen te zitten.
Na 51km begint dan eindelijk het echte moutainbiken,vrij steile en technische klimmen met verraderlijke afdalingen met al direct enkele serieuze valpartijen vooral in het Belgische kamp,Benedikt been helemaal open,iemand van het Aspa team arm moeten laten dichtplakken enz…
Hier hebben wij bikers toch voordeel op de vele wegrenners die hier aan de start staan want zonder te forceren rijden we met een man of 5 en de eerste dame vrij vlot weg uit de grote groep.In de afdalingen kan ik echter niet voluit gaan daar ik gestart ben met teveel druk in mijn banden en ik bots tussen de rotsblokken van de nul naar de negen dedju!!
Ondertussen brand de zon enorm en ik ben natuurlijk weer den enigste pipo die het niet nodig vond van mij in te smeren…maar armen staan gewoon in brand…ik zal morgen maar wat slimmer zijn zeker.
De laatste 17km zijn op gravel en hier krijgen we onze eerste “corrigations” (door de wind geërodeerde ondergrond dat lijkt op een wasbord…keiharde golfjes.. een hel om over te rijden)…en zo wachten er ons nog tientallen en tientallen kilometers de komende ritten.
Op dit stuk zit ik alleen en ben dan ook blij dat ik kan aanpikken bij de Karen Steurstrein die hier voluit gaan daar ze 4 minuten achter ligt op haar Australische concurrente.
Ook hier rijden we constant tegen 40km/u en op 3km voor de finisch mpeten Gilles en ik de andere twee laten rijden.
Na 3u19m bol ik zeer tevreden als 37ste over de meet (6de Master 2 van 20 deelnemers).
Mario daarentegen had geen geluk vandaag…3!! Lekke banden zorgen ervoor dat hij pas na 4u28m binnen bolt.
No worries mate…Tomorrow is another day!

Nummer 82

2008-10-20T03:45:00.000-07:00

Vandaag meeting gehad met alle deelnemers,nummers afgehaald,zakken ingepakt,laatste inkopen gedaan etc.
De spanning begint nu te stijgen,vanaf morgen staan we met exact 100 deelnemers aan de start.Zowel profs,ex-wielrenners als amateurs,met enkele grote namen zoals Darren O’Grady (jawel…broer van Stuart!!),Kai Hundertmarck,onze eigen Eric Vanderaerden en Nicolas Vermeulen en nog enkele toppers uit het oostblok waaronder een sterk Tsjechisch team.
Voorts Amerikanen,Britten,Zwitsers,Noren,Oostenrijkers,Italianen,uiteraard een deel Australiërs en onze poolse vriend Wocjiech (20 jaar!).
Morgenavond wordt het kamp opgeslagen in de bush,geen hotels meer,geen restaurants,enkel een tent met een veldbed,geen toiletten (schupje afhalen en putje graven),een veldkeuken en 1 douche voor alle deelnemers,begeleiders,chauffeurs,fimcrew en organisatoren.
That’s Life in the Outback!

By the way…hou nummer 82 in de gaten,ik heb horen zeggen dat die kerel super gemotiveerd is en er een lap gaat op geven!!
Tot binnen enkele kilometers…

Trainingsritje 2 in prachtig decor

2008-10-19T03:33:00.000-07:00

No Comment!!

Nice day at the office

2008-10-18T04:34:00.000-07:00

Vandaag samen met onze vrienden uit Gent een toffe trainingsrit gereden naar het Lake Morris.Een ritje van een kleine 50km maar met een pittige klim van 12km door een prachtig stuk natuur.Het was de eerste keer dat we de spieren eens op spanning gezet hebben en dit soort tochten is volgens mij echt nodig om ons lichaam te doen wennen aan de extreme warmte..ik ben iemand die weinig drinkt op de fiets maar hier zit je na zo één klim al met lege drinkbussen…
Vanmiddag hadden we dan het geluk dat hier in Cairns de local Mountainbike Championchips georganiseerd werden waardoor we nog een beetje sfeer konden opnsnuiven van onze favoriete hobby.Onder de deelnemers was veel belangstelling voor de Belgische Crocodile rijders en ook zij dromen ervan om de “tocht der tochten” ooit te rijden.

Cairns…Australië

2008-10-15T23:34:00.000-07:00

Na 28 uren eindelijk de verlossende woorden van onze Qantas piloot »welcome in Cairns International Airport ».Eigenlijk is de vlucht goed verlopen,eerst waren we nog onder de indruk van het fantastische afscheidsfeest in de vertrekhal van Zaventem,we willen langs deze weg dan ook iedereen bedanken die speciaal effe afgezakt waren om ons met de nodige toeters en bellen,bubbels en knuffels te komen uitwuiven…het waren al direkt de eertse kippevelmomenten…Thanx mates!!
Daarna goed geslapen,lekkere Sushi gegeten in Singapore en dan via Darwin naar onze eindbestemming…het prachtige maar tropisch warme Cairns,de warmte overvalt je hier direkt en mijn geschoren kopke was na een halve dag al roodverbrand.
De fietskoffers werden zonder problemen afgeleverd en mijn UPS pakket dat ik 2 weken geleden al opgestuurd had lag al te wachten in de storage room van het hotel…maw het avontuur kan beginnen.
We hebben hier al kennis gemaakt met enkele belgen waaronder Karen Steurs die hier met de hulp van haar kersverse echtgenoot (dit is hun huwelijksreis!!)gaat proberen om bij de dames de overwinning te behalen en ook met Ben en Karel,2 jonge gasten van 23 jaar die in hetzelfde hotel als wij verblijven en waar we morgen een toerke gaan met losrijden.
I’ll keep you posted...

Fasten your seatbelts….Ready to take off !

2008-10-14T05:42:00.000-07:00

Eindelijk is het dan zover…dit weekend nog een laatste keer stevig getraind (300km in 2 dagen) en nu de vlieger op richting “Down Under”.
Ben blij dat het zover is,ik heb het gevoel dat ik er klaar voor ben en het kan niet snel genoeg 21 oktober zijn.
De voorbereiding was zwaar maar is goed verlopen…ik heb er alles aan gedaan.
14137 km heb ik getraind,67kg droog aan den haak (da scheelt wel een paar leffe’s) en een aerodynamisch kapsel,wa kan ne mens nog meer doen?
Nog even dit…ik wil zeker niet melig doen maar het idee om de crocodile te rijden is ontstaan toen in februari 2007 mijn pa overleden is na veel afzien en in dezelfde maand bij mijn zus kanker werd vastgesteld en zij ondertussen een zware strijd tegen haar ziekte moet voeren.
Wel,deze 2 mensen reizen eigenlijk met mij mee.In mijn koerstrui zal elke rit een foto van mijn pa zitten en aan mijn pols draag ik het gele “Livestrong” bandje.Wanneer ik begin af te zien kijk ik naar het bandje en denk aan mijn zus die nog veel meer afziet en dan kan ik weer verder..(heb dit in den Transalp ook enkele malen moeten doen maar het helpt me echt!!)
Zusje…doe dat goed terwijl ik weg!!

Just in time…nieuwe Crocodile broeken

2008-10-07T11:42:00.000-07:00

Daar de geleverde koersbroeken van « het laatste nieuws » veel te groot waren en ze de juiste maat niet meer konden leveren moest ik nog op zoek naar een oplossing.
Dankzij Davy Thienpont, cross countryrenner bij Morgan Blue Cycling Team ben ik alsnog aan mooie broeken geraakt.
Bedankt Davy!!

2de plaats duathlon Brecht (duo’s)

2008-10-05T00:55:00.000-07:00

Gisteren deelgenomen aan winterduathlon in brecht,een organisatie van mijn vrienden van Borsbeeks Triathlon Team.
Daar ik enkele jaren geleden mijn loopsloefen aan den haak gehangen heb had ik me samen met Sven Erikson ingeschreven bij de duo’s.Sven was net terug van het WK vijfkamp voor militairen in het Turkse Ankara en dat was er aan te zien want na de eerste loopproef kon ik als eerste vertrekken voor mijn 20km mountainbiken,vermits het zo kort was had ik s’morgens reeds 90km getraind en het was duidelijk dat de trainingen van de afgelopen maanden die steeds gebaseerd waren op lange uithoudingsritten hier niet ideaal waren daar de explosieve start in zo’n duathlon verschrikkelijk is.
Vrij snel kwamen 2 renners aansluiten en kon ik met moeite mijn wagonneke aanpikken…het was echt bijten want het ging razendsnel,geen enkel moment kon ik in het goede ritme komen en net voor het ingaan van de laatste ronde heb ik dan ook de 2 laagvliegers moeten laten rijden.Gelukkig kon ik de 3de plaats behouden en heeft Sven in de laatste loopproef er voor gezorgd dat we toch nog als 2de Duo de eindmeet behaalden.
Eerder had Damon dit al voorgedaan door ook 2de te eindigen in zijn eerste kidsduathlon,goed gedoseerd in de loopproef en dan aangevallen tijdens het fietsen…knap gedaan makker!!

Bijna....was de droom om zeep

2008-09-16T22:33:00.000-07:00

Afgelopen zondag liep mijn geplande training tijdens de Waasland Marathon (120km) bijna fataal af.Reeds vroeg vertrokken zat het tempo onder aanvoering van "de rode kogel" er al goed in.Door de nog laaghangende zon hadden we één van de pijltjes te laat opgemerkt met als gevolg alle drie te enthousiast in de remmen.Voor ik het goed en wel besefte vloog ik over mijn stuur in duikvlucht richting kasseistenen.Met mijn volle gewicht sloeg ik op mijn linkerschouder en daarna volgde nog een doffe klap met mijn hoofd tegen de grond.Natuurlijk had den deze weer eens gene helm op (als ik die opzet ist koers hé) met als gevolg even zo suf alsof ik net tegen Sugar Jackson zijne linkse was gelopen.Eenmaal een beetje terug bij positieven sloeg de schrik toe daar ik even vreesde voor een sleutelbeenbreuk.Ook Giudo was er serieus aan toe,schaafwonden,pols en vooral knie was geraakt.We hebben daar dan een tijdje langs de kant gestaan en beetje bij beetje probeerde ik alles terug wat in beweging te krijgen.Mijne nieuwe carbonnen Ridley was ook gedoopt,dit was de het eerste ritje met mijn nief winterfietske en mijn stuur was al naar de knoppen.
Toch hebben we maar besloten om de rit verder uit te rijden,zolang we in beweging waren viel het eigenlijk nog mee,maar eenmaal thuis begon de miserie...ik kon me zelfs niet uitkleden om te gaan douchen.Eenmaal in de zetel kreeg ik ook nog aanvallen van misselijkheid en braakneigingen,de grijze massa in mijn kopke was dus danig doorééngeschud.Ondertussen heeft onderzoek uitgewezen dat het kapsel rond de schouder en de pezen zwaar ontstoken zijn,met de nodige ontstekingsremmers en wat rust moet dit binnen een weekske al veel beter zijn.
Ik zal in ieder geval blij zijn als ik kan vertrekken want ik dacht even dat mijn droom om zeep was...de laatste trainingen ga ik zeer voorzichtig en met een helm!! afwerken.

Nog 50 dagen!!

2008-08-31T11:05:00.000-07:00

Het begint te korten…binnen exact 50 dagen staan we aan de start in het Australische Mareeba.Na den Transalp heb ik anderhalve week rust genomen,de beentjes waren leeg en ik wou de batterijen volledig terug opladen…sinds vorige week is mijn specifieke voorbereiding begonnen met de nadruk op lange afstanden op de weg maar met de mountainbike.De racefiets gaat op stal tot november,de moral en de goesting is er meer dan ooit,gisteren had ik 175km op de teller staan,vandaag 100km,allemaal met noppenbanden (slicks is voor pussy’s!!).
Ook andere voorbereidingen moeten stilaan allemaal op punt gezet worden,wat gaan we nog veranderen aan de bike,met welke banden gaan we rijden,Camelback,fietskoffer kopen,visum in orde brengen en nog zoveel meer.
Ondertussen zijn mijn sponsor T-shirts ook klaar geraakt en ik ben zeer tevreden over het resultaat.(check foto onder dit artikel.)
En vermits alle info steeds welkom is heb ik ineens maar aan Robbie Mc Ewen himself gevraagd wat me daar zoal te wachten staat Down Under,hij kon me vooral verzekeren dat het warm zal zijn….zeer warm.
Langs deze weg wil ik ook mijne compagnon voor dit avontuur,Mario Vandeweghe succes wensen in deze laatste zware weken.Zijn voorbereiding is volledig op de weg gebeurt en door zijn lange inactiviteit aan competitiesport zal deze deelname ook voor hem een grote uitdaging worden.

Transalp Highlights

2008-08-07T02:59:00.000-07:00

Dag 8 Andalo-Riva de garda 62km…1480hm

2008-07-28T08:58:00.000-07:00

RIVA HERE WE COME !!
De laatste etappe hadden we afgesproken om samen te blijven en « rustig » binnen te rijden.
Maar het zou den Transalp niet zijn als de organisatie nog iets pittig in petto had.
De laatste klim was nog een 22km lang met ongeveer 600m van de top een draagpassage over de rotsen.
Wat daarna volgde was een zeer gevaarlijke afdaling waar we al veel verhalen over gehoord hadden,tot nog toe was voor mij de afdaling naar de aankomst in de Cristalp de zwaarste die ik ooit gereden had maar wat we nu onder de wielen geschoven kregen was echt niet normaal.
Zo goed als iedereen van de fiets op een paar gekken na…alhoewel we afgesproken hadden geen risico te nemen op deze laatste dag kan ik het op zo’n moment niet laten om het toch te proberen…wat niet zo’n goed idee was want enkele meters verder ging het compleet mis en vloog ik los over kop met nog enkele tuimelingen naar beneden..gevolg,scheenbeen open,pijn in pols en schouder en Paul die me uitscheet voor alles wat niet mooi was.
Even bekomen en dan verder te voet naar beneden…een zeer zwaar stuk waar maar geen einde aan kwam,af en toe even op de fiets voor een paar meter en dan weer te voet,echt niet te doen…dit stuk heeft nog enkele serieuze slachtoffers gekost,het rescue team per motor had de handen vol,soms zag je zelfs een deelnemer die al aan een baxter langs de weg lag.
Eenmaal beneden op de macadam bleek Lieven een lekke band te hebben,daar we samen gingen binnenrijden rustig doorgereden en dan eenmaal de Schroyen TGV passeerde volle gas naar het Gardameer..kippevel momenten heb ik gehad in die laatste 15km…4 witte”La Pipers”in ware ploegentijdritstijl op een rij en knallen maar.
Hier werd nog maar eens duidelijk hoe sterk de broertjes Schroyen waren want overnemen was er voor mij en Paul niet veel meer bij…het was vastbijten in hun wiel en aftellen tot de finish.
Dan eindelijk na 650km (44uur,26minuten) het onvergetelijke moment,met ons vieren in een regen van champagne van onze begeleiders over de finish..bangelijk moment waar ik even een traantje van moest wegpinken.

Einduitslag:56ste Masters v/d 158 Masterteams

309de overall v/d 591 Teams

Bedankt aan iedereen die aan dit avontuur hebben meegewerkt en vooral aan mijn vrouwtje Martine voor de steun en het geduld…ook aan Paul om samen met mij dit tot een goed einde te brengen…alle begeleiders,sponsors,Pascale voor haar inzet en financiële steun,Damon voor het kuisen van mijn carbonnen ros,iedereen van Team 2 (nu Team 1!),in het bijzonder Liesbeth voor het losmasseren van mijn oude knoken, en nogmaals een dikke proficiat aan Lieven & Jeroen voor hun knalprestatie…en nu zoals de traditie het wil met de bike het Gardameer in,pinten drinken,in’t zonneke liggen en daarna de draad weer opnemen.

Australië here I come

Dag 7 Kaltern-Andala 75km…3070hm

2008-07-28T08:42:00.000-07:00

WERE BACK !!

Gisteren avond waren Paul & ik zo leeg dat we gewoon frieten met ne Schnitzel gegeten hebben en twee halve liters bier in ons kas geslagen hebben.
En geloof het of niet maar vandaag vlogen we over de Alpencols.
In de eerste beklimming gaf Paul al een zeer goede indruk,wat een verschil met gisteren (vanaf nu mag hij van mij alleen nog frieten eten!!)
Ook bij mij voelde het zeer goed aan dus Paul kon echt het tempo hoog houden,we voelden dat een goed dagklassement erin zat dus gas geven was de boodschap.
De lange macadamklim naar de laatste bevoorrading nam ik voor mijn rekening, Paul moest we wel wat intomen omdat hij wist dat het laatste stuk ook nog zeer zwaar zou worden.
Nog even tanken bij de bevoorrading en dan de laatste 9km bergop naar de finisch.
Nu was het Paul zijn beurt…met stilaan de aankomst in Riva in zicht ontbond hij al zijn duivels en schoot er een serieuze cartouche af.Ik had serieus probleem om het hoge tempo te volgen maar er was geen houden aan…hij ging als een pijl!!
Ik denk dat we in de laatste klim wel 30 teams voorbij gereden hebben,maar het was bij mij echt op het tandvlees.
Moe maar enorm voldaan reden we na 5u17m over de finish als 42ste masters..onze beste uitslag tot nog toe!!
Toch nog even dromen van top 50 in eindklassement??

Dag 6 Naturns-Kaltern 97km…3930hm

2008-07-28T08:33:00.000-07:00

In een meerdaagse wedstrijd moet er altijd wel eens een off-day zijn..awel vandaag was het van dat.Al tijdens de eerste beklimming was het duidelijk dat Paul een slecht gevoel had en vermits het net vandaag de zwaarste rit was met maar liefst 3930 hoogtemeters sloeg het vooral op zijne moral en was er wel wat peptalk nodig om Pol Col in het ritme te houden.
Na de top volgde een zeer technische afdaling over de rotsen waar de meeste bikers te voet stonden,eventjes roepen om plaats te maken…gat achter het zadel en gaaaaaan!!Dit was echt zo een afdaling als je er eenmaal aan begint moet je wel tot beneden over de rotsen knotsen of op je bek gaan..een andere keuze heb je niet…ikke zo fier als ne gieter dat ik volledig tot beneden gerammeld was maar eenmaal op de macadam waren de gevolgen bijna catastrofaal.
Twee van de vier bouten uit mijn crankstel waren verloren met als gevolg dat mijn tandwielen bijna rond mijn oren vlogen..dus wij aan de kant en met de twee resterende bouten proberen alles vast te zetten,Paul had de fijne opmerking dat ik het middenblad best niet meer kon gebruiken!!Tof in een Alpenmarathon met nog +/-60km te gaan.
Is het psychologisch..ik weet het niet maar na deze pech waar we +/- 10min.met aan de kant gestaan hebben was het alsof ik plots ook slechte benen had en vanaf dan was het voor beide een zeer lange lijdensweg…een ritje waar we beide nog lang zullen aan denken en een verhaal dat we tussen pot en pint nog dikwijls zullen bovenhalen..maar goed..dit is den Transalp,dit hoort er ook bij en na 7u45m zat ook deze kl….etappe erop.(63ste Masters)

Dag 5 Livigno-Naturns 122km…2910hm

2008-07-28T08:25:00.000-07:00

« TODAY IS A GOOD DAY TO FLY »…de langste etappe met tevens de klim naar het dak van de Transalp,Brochetta di Forcola op 2768m hoogte.Paul had terug de goede benen uit de kast genomen en ikzelf voelde ook dat het goed zat,het was alleen spijtig dat het eerste gedeelte hoofdzakelijk over singletracks liep waardoor voorbijsteken zo goed als onmogelijk was.Er zat ook een afdaling in van maar liefst 40km maar niet technisch genoeg om tijd terug goed te maken op de Schroyen Brothers die langzaam maar zeker de titel van La Pipe 1 verdienen.
Na 7u01m38s zat de klus erop en met een 45ste plaats bij de masters is dit ons beste resultaat tot nu toe,wat bewijst dat we goed bezig zijn en de tank zeker nog niet leeg is.

By the way...check out de schitterende foto's en filmpjes en tevens de gedetailleerde uitslagen op

http://www.bike-transalp.de/

Dag 4 Scuol-Livigno 77km…2620hm

2008-07-28T08:19:00.000-07:00

Het vertrek vanuit het gezellige Scuol mocht er ook wel wezen.Direkt 25km klimmen naar de Pass de Costainas op 2290m,al snel werd duidelijk dat Paul geen al te beste dag had en met een beetje pijn in het hart moesten we al snel Lieven & Jeroen laten rijden.
Op zo’n moment moet je het verstand gebruiken,de etappe was nog zwaar en morgen staat de koninginnenrit op het menu (122km!!) dus forceren had geen zin.
Deze rit was een deel van het parcours van de “nationalpark Bikemarathon” die bekent staat als de mooiste Alpenmarathon en al snel werd duidelijk waarom…het panorama was adembenemend!!
De afdalingen volle bak in de hoop nog wat tijd terug te winnen op La Pipe 1 maar het was opletten geblazen…bij momenten zeer technisch met af en toe een slachtoffer van een valpartij langs de kant wat vooral op Paul veel indruk maakte.
Het einde van de 77km lange etappe naar Livigno hadden de organisatoren nog pittig uitgestippeld met telkens een korte knik naar boven,het was net alsof de benen elk moment gingen ontploffen…moe maar voldaan binnen gereden in 5u16m.
Prachtige etappe…nu snel aan de compex…veel eten en met een bang hartje onder de wol want morgen….morgen is het D-Day!!

Dag 3 Ischgl-Scuol 75km…2550hm

2008-07-28T08:04:00.000-07:00

Das nu verdomme den tweede keer dat ik Ischgl kom om te biken en den tweede keer dat het hier een strontweer is.Vertrokken in de gietende regen om direkt aan de klim naar de top van de Idjoch te beginnen..die kende ik nog uit den Ironbike van enkele jaren geleden…18km lang en enorm steil…onderweg nog wat sneeuw op ons dak maar toch hadden Paul & ik een goed ritme en de laatste kilometer waar 90% van de deelnemers te voet naar boven stapten konden we beide blijven rijden wat bewijst dat de benen nog steeds goed zijn.
Boven op de top was het slechts 2 graden maar toch ben ik direct aan de bijna 25km lange afdaling begonnen zonder een vestje aan te trekken..in de hoop zoveel mogelijk tijdwinst te boeken op al te teams die te voet naar boven kwamen.
Het was een prachtige afdaling en het panorama was adembenemend.
In de klim na de tweede bevoorrading op +/-50km hadden we een mooi zicht in de haardspeltbochten op de achter ons liggende teams en had Paul getimed dat we +/-6 min voor lagen op Lieven & Jeroen maar zij hadden hun race duidelijk goed ingedeeld want zo een 5km voor het einde zagen wij plots dat ze zeer dicht gekomen waren en hebben we nog even het gashendel moeten opendraaien om een lichte voorsprong te behouden.
Na 4u50m zat onze 3de rit erop.53ste bij de Masters van de 158 teams.

Dag 2 Imst-Ischgl 76km…3170hm

2008-07-28T07:57:00.000-07:00

De start van deze tweede etappe werd gegeven in de regen en het hoogteprofiel van deze rit had ons gisterenavond in de mobilhome nog doen besluiten om echt wel rustig te vertrekken.
Nochtans voelden de benen nog goed bij alle vier dus hadden we toch nog een pittig tempo maar als je dan na 3u wedstrijd amper 30km hebt afgelegd dan weet je wel waar den transalp voor staat.
Ook de afdalingen waren bij momenten super technisch en zeker met de natte ondergrond was het opletten geblazen…Paul & ik konden van deze afdalingen profiteren om telkens wat uit te lopen op La Pipe 1 daar dit niet echt Jeroen zijn ding is.
Het klimmen daarentegen ging bij de gebroertjes Schroyen nog steeds vlotjes met als gevolg dat we na 6u06m als 76ste Masters met ons vieren hand in hand de streep in Ischgl zijn gepasseerd…en zeer tof moment met een enorm applaus van de vele mensen aan de aankomstlijn.

Rit 1 :Füssen-Imst 80km…1950hm

2008-07-28T07:49:00.001-07:00

19 Juli…een datum waar we al lang naar uitkeken….vanmorgen om 10u was het dan zover,met 591 teams van over gans de wereld (Nieuw-Zeeland,USA,Australië,Costa Rica,Singapore,IJsland,Rusland…en gans Europa) zijn we vertrokken onder een stralende zon voor ons 8daagse avontuur.
Rustig gestart,de sfeer was fantastisch en de panorama’s waren al direct adembenemend.Na +/- 50km de eerste echte beklimming en daar het tempo rustig opgedreven.Vlak voor de top op 1800m kregen we het gezelschap van Team La Pipe 2,het was duidelijk Jeroen die er na de maandenlange voorbereiding duidelijk zin in had en het goede tempo aangaf.
Daarna de snelle maar soms verraderlijke afdaling richting aankomst waar we na 4u18m als 67ste Masters zijn binnengebold,kort gevolgd door Lieven & Jeroen.
Het gevoel en de benen waren bij beide goed,maar dit was slechts een aanloop etappe en het gaan hier nog zware dagen worden.Doseren is hier dus echt wel de boodschap.

7 Days...The countdown has begon!

2008-07-12T12:16:00.000-07:00

Volgende week rond deze tijd zit onze eerste rit van de Jeantex BikeTransalp erop.Vrijdagmorgen vertrekken we richting Füssen waar de start van ons 8-daagse avontuur plaatsvind.Als alles goed verloopt komen we dan 650km later en met 22.000 hoogtemeters in de kuiten aan in Riva del Garda(Italie).Zowel Paul,Lieven,Jeroen en mezelf hebben een goede voorbereiding achter de rug...onze madammen staan ook op scherp om met de mobilhomes de dagelijkse race naar de volgende aankomstplaats tot een goed einde te brengen...met andere woorden...het mag van mij snel volgende week zijn!!

Nogmaals bedankt aan iedereen die ons gesteund heeft!!

Uitslagen,wedstrijdverslagen e.d. zijn te volgen op dit blog of op http://teamlapipe2.blogspot.com/ en op de website van de organisatie

http://www.bike-transalp.de/englisch/

Black Forest Ultrabike…….116km…3150hm

2008-06-26T11:36:00.001-07:00

Afgelopen weekend stond in het duitse Kirchzarten de “Black Forest Ultrabike” op het menu.
Met maar liefst 4337 deelnemers verdeeld over 4 afstanden is dit één van de grootste mountainbike evenementen in europa.
Met 9 bikers waren we afgezakt,waaronder Guyke,Jeroen,Luc en enkele “La pipers”die aan hun marathondebuut toe waren.
Het weer was schitterend…een perfecte organisatie en een fantastisch parcours in een zeer prachtige omgeving hadden we al zeker…vraag was of ik na mijn dipje vorige maand in Sundern-hagen nu wel de goede benen terug zou hebben.
Half 8 ’s morgens was het zo ver…op de tonen van “Highway to hell” van AC/DC werden we in blokken van +/- 100 man gelost.
De eerste 40km heb ik rustiger gereden dan gewoonlijk..dan beetje bij beetje het tempo opgedreven en het liep perfect.Na 80km,net voor de beruchte “wall” kwam ik bij Guyke die 4min voor mij gestart was.
Ik voelde dat een tijd binnen de 6 uur er inzat en heb dan de gashendel helemaal opengedraaid,vooral de laatste afdaling naar de finisch was op het scherp van de snee…echt kicken!!
Na 5u56m was de klus geklaard,en vooral voor de moral was dit een opsteker…

Ook Jeroen van Team 2 bevestigde met een mooie tijd dat hij klaar is voor het 8-daagse avontuur volgende maand.

TRANSALP HERE WE COME!!

Uitslag:
176ste Roggen Marc in 5u56m (909 deelnemers) 61ste senior van 410.
254ste De Vleeschouwer Guy in 6u14m
289ste Schroyen Jeroen in 6u21m
422ste De Schutter Jef in 6u47m
516de Enkels Bram in 7u05m
533ste Stijnen Wim in 7u09m
568ste De Vuylder Luc in 7u15m
761ste Steve in 8u05m
794ste Stefaan in 8u18m

Crocodile tenue

2008-06-06T09:33:00.000-07:00

Dit is hem dan....de zelf ontworpen Crocodile tenue,
powered by de 3 hoofdsponsors Sapim,One & Labo Smeets.

De speeltijd is over!

2008-05-19T11:59:00.000-07:00

Eerst en vooral willen we iedereen bedanken voor de support op onze party!

De opkomst was geweldig en blijkbaar had iedereen een droge keel want er is een stevig pintje gedronken,een extra dankwoordje ook voor Karin & Danny van de Pluymhoeve,topgarçon Wim,en onze twee vrouwkes Pascal & Martine voor het beheer van de kassa.

Voor Paul & mezelf geeft dit ons nog meer motivatie om vanaf nu serieus met de specifieke voorbereiding te beginnen.

De "countdown" is begonnen,nog 61 dagen voor de start in het duitse Füssen en we zullen er alles aan doen om in topvorm aan de start te staan en hopelijk 8 dagen later ons volgende feestje te kunnen bouwen in Riva del Garda.

Transalp Support Party

2008-05-06T11:31:00.000-07:00

Zaterdag 17 Mei

SUPPORT PARTY

“THE HARDEST AND LONGEST MOUNTAINBIKE RACE IN EUROPE”
8 etappes…655 Km…22000 Hoogtemeters

Tvv Paul Andries & Marc Roggen voor deelname 8-daagse mountainbike wedstrijd van Duitsland naar Italie dwars door de Alpen.

Place to Be: Taverne Pluymhoeve
Nijverheidsstraat 102
Wommelgem

Inkom:6€
Vanaf 21.00u

Met dank aan onze Transalp sponsors!

2008-05-06T10:35:00.001-07:00

Keurslager Grymonprez-Wommelgem

Drankencentrale Vets-Wommelgem

Café "De oude Route"-Stekene

(Logo's volgen...heb niet het geschikte bestand!)

Team La Pipe 2 geeft visitekaartje af.

2008-04-27T10:00:00.001-07:00

SKS Bikemarathon Sundern-Hagen (D)

Afgelopen weekend stond “den beer van Sundern” op het programma,103km met 2400 hoogtemeters.
Door de deelname van de broertjes Domen, beide berucht door hun prestaties in oa “de hel van Kasterlee” & “de Powerman” in het Zwitserse Zofingen werd deze marathon ook gedoopt tot “The Battle Bikers versus Duathleten”
Ook Luc & Philip waren aan hun proefstuk toe waardoor ons "clubke" met maar liefst 14 deelnemers aan de start stond.
Het meest opvallende feit was dat Team La Pipe 2 bewezen heeft dat ze zeer goed bezig zijn met hun voorbereiding voor Transalp en vooral de vooruitgang van Jeroen is indrukwekkend!
Daartegenover stond dat Paul & ikzelf (La Pipe 1) beiden een slechte dag hadden.
Na een snelle start zat ik vrij snel in het goede ritme en had ik zonder echt te forceren een kloof geslagen met de rest van onze groep ondanks de verkeerde bandenkeuze waardoor het niet altijd zonder risico rijden was op het soms zeer slijkerigge parcour, maar na +/- 70km stond ik zo goed als geparkeerd en heb ik veel plaatsen verloren,Paul had het na de eerste ronde (55km) al begrepen dat het niets zou worden en heeft op karakter de wedstrijd beëindigd.
Knappe prestaties van Lieven,Rudy Domen (eerste marathon!),Jeroen en Pat van Stappen die ook bewijst er terug volledig te staan dit jaar.
Ook Philip,Luc,Marc,Koen,Peter & Kris reden een knappe marathon in het modderige Sauerland.
Enkel Guyke en Rudy hebben de zware wedstrijd niet kunnen uitrijden.
Voor mezelf heb ik een weekse rust voorgeschreven om daarna fris op te bouwen naar Black Forest Ultrabike op 22 juni om daar de strijd met revelatie Jeroen aan te gaan.

Uitslag:

75ste Lieven Schroyen 4u50m31 van 466 vertrekkers

93ste Rudy Domen 4u54m49

96ste Jeroen Schroyen 4u57m43

104de Marc Roggen 5u01m45

108ste Pat van Stappen 5u02m06

134ste Peter Hendrickx 5u11m46

155ste Paul Andries 5u21m50

172ste Koen Domen 5u29m04

181ste Marc de Vos 5u32m16

201ste Luc Janssens 5u41m56

221ste Philip Bruon 5u54m53

258ste Kris Vandevelde 6u32m36

Volledige uitslag,info & foto's op http://www.mega-sports.de/

Seizoen gestart op Gran Canaria

2008-04-05T13:28:00.000-07:00

Eerste marathon van dit seizoen zit erop.

In het zonnige Gran Canaria hebben Paul en ik een weekske lekker kunnen trainen en een mooie maar zeer zware marathon gereden.

Ikzelf heb de 85km afgelegd in 5u 01m goed voor een 31ste plaats,Paul eindigde 49ste in een tijd van 5u17m ondanks een lekke band toch goed gereden.

uitslagen,foto's en info op http://canary-bike.com/

Mijn Bikebuddies

2008-04-05T12:23:00.000-07:00

Wim”the need for speed”

Paul “Pol Col”

Lieven “ Livorno”

Jeroen”Steg Geertmans”

Luc “de rooie kogel”

Pat “Von Stapp”

En de rest van de La Pipers...Guy&Guyke,Dirk&Dirk,Ghunter

Welkom Bloggers

2008-04-05T11:03:00.000-07:00

Na een 4-tal jaren intensief bezig te zijn met het rijden van de meest bekende marathons in europa werd het tijd om over te stappen naar de meerdaagse wedstrijden en daardoor zal 2008 volledig in het teken staan van de “Jeantex Bike Transalp” en de “Crocodile Trophy”
Via deze blog kunnen jullie de voorbereidingen en de wedstrijdverslagen volgen.

Enkele voorbeelden van eerder gereden marathons:

-Grand Raid Cristalp Zwitserland (4x),beste tijd 8u56m.
-Gran Canaria marathon (3x)
-Dolimiti Superbike Italie (2x)
-Salzkammergut Trophy Oostenrijk (eerste belg van 54 deelnemers).
-Swiss Bike Masters Zwitserland in 9u16m.
-Ironbike Ischgl Oostenrijk
-Vulkanbike Extreme Duitsland (3 dagen),7de Master.
-Kellerwald Bikemarathon Duitsland,11de Master.
-Worldclass UCI Bikemarathon Duitsland,16de Master.
-Sorpetal Bikemarathon Duitsland,6de Master.